Lectore
@lectore
حريم شخصي
Herhangi bir insanın "indirilmiş din budur" iddiasında bulunması, içine doğduğu ve hazır bulduğu dünyanın yönlendirici ilcaat ve ihtiyaçlarını yok sayarak, din konusunda kendi anlayışını mutlaklaştırması ve farkında olarak ya da olmayarak tek hakikatçi bir dille hakikati temellük ettiğini savlaması ancak hadsizlik ve cahillikle izah edilebilir ki tam bu noktada Said Nursi'nin " bir millet cehaletle hukukunu bilmezse ehli hamiyeti bile müstebit eder" sözünü hatırlatmak gerekir.
Kur'an'ı bütünleştirici bir metin olarak okuma, anlama ve yorumlamanın imkânına ilişkin en temel şart, okuma ve anlamaya çaba sarf eden kişinin bu çabanın hedefine başka insanlar ve Müslümanlardan önce kendini koyması, hatta Kur'an'ı her şeyden ve herkesten önce kendisi için okuma, anlama ve yorumlamayı amaçlamasıdır. Oysa biz bizzat kendimizin şahitliğyile de biliyoruz ki Kur'an tıpkı vaizlerin vaazları gibi Hep başkalarına tebliğ ve tavsiyede bulunmak için okunup anlaşılmaya çalışılmaktadır.
DüşündürücüDin
Kurandaki birçok fıkhi ahlakı lafzi mucebinden çok farklı tarzda yorumlayıp uyguladığını söylemek ilk bakışta çelişkili görünebilir;fakat bizim burda söz konusu ettiğimiz otorite boşluğunu doldurma fikri, pratik hayatta ortaya çıkan sorunları çözme hususunda Kuran metnine tartışılmaz kaynak değeri atfetmekten ziyade, İsrailoğulları'nın ilahi kudretin sembolu ve Tanrı'nın kendileriyle birlikteliğinin nişanesi saydıkları Ahid Sandığı gibi, onu manevi bir güç mihveri haline getirmeye yönelikti.
Puan vermedi·424 syf.·
2020 80. kitabı
