semptomun gösteren yanı, bunun gayri iradi bir olay olması olgusu, anlamdan yoksun olması ve yinelenmeye hazır olmasıdır. Kısacası, semptom, eğer onu ne nedenine ne anlamına ne de yinelenmesine hakiın olabildiğim bir olay-olarak düşünürsek bir gösterendir.
Belli bir ilişkide kronik bir öfke duyuyorsak bu, “ben”i biraz daha açığa çıkarıp güçlendirmek için bir mesaj olabilir. Bu durumda, ne düşündüğümüzü, ne hissettiğimizi, ne istediğimizi ve yaşamımızda neyi farklı yapmak istediğimizi görmek amacıyla benliğimizi yeniden incelememiz gerekir. Açık ve ayrı bir “ben” oluşturmamız, hem yakınlığı hem de yalnızlığı yaşayıp tadını çıkarmamızı sağlayacaktır. Ne yakınlığın aynılık, birlik ya da benliksizleşme; ne de yalnızlık ve ayrılığın, uzaklık ve soyutlanma olması gerekir.