Yeliz
@leonunbitkisi
357 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
İnsanların çoğu, dökülen, havada savrulup dönen yapraklar gibi; rüzgarda savruluyor sonra yere düşüyorlar. Oysa içlerinden bazıları belli bir yörüngeyi izleyen yıldızlara benziyor; hiçbir rüzgar değmiyor onlara; yolları, amaçları kendi içlerinde yazılı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sevgiyi sokaklarda dilenebilir insan, satın alabilir, armağan diye verip alabilir, ama hiçbir zaman sevgi çalınamaz.
Yılanların attığı eski deri gibi bir şeyin kendisinden kopup gittiğini anladı. Bir şey, çocukluğu boyunca kendisinden ayrılmayan, onun bir parçası olan bir şey, içinde değildi artık.
İnsan kendi içinde bulabilmeliydi kaynağı, kendisi sahip olmalıydı ona. Bunun dışında her şey bir arayıştı- bir sapma, bir yanlıştı.