اَلْحَمْدُ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَالصَّلاَةُ وَالسَّلاَمُ عَلَى رَسُولِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى اٰلِهِ وَاَصْحَابِهِ اَجْمَعِينَ
salavatın en güzeli ve en faziletlisi âlemlerin incisi, iki cihanın güneşi, öncekilerin ve sonrakilerin efendisi, gözlerin nuru, kalplerin devası habibullah, nebiyullah, rahmeten lil alemin Muhammed Mustafa -sallallâhu aleyhi vesellem- üzerine olsun.
bu aciz kalemden kurulup yazılacak hiçbir söz O’nun zat-ı pâkini hakkıyla medhe, tavsife ve tahlile güç yetiremez. her sözüm eksik her cümlem yarım kalacaktır. gönüllerimiz ve boyunlarımız O’nun huzurunda eğildiği, seslerimizin kısıldığı gibi kalemimiz de bu noktada aciz ve boynu büküktür. elhamdulillah ki Allah, kullarından bazılarına ilham ettiği kitapları, şiirleri ve sözleri bizlere birer teselli olarak ikram etmiştir. bu nimetlerden biri zannımca ki -Allahualem- bu iki ciltlik kitaptır. okuma grubumuzla beraber yaklaşık sekiz aydır Resûlullah’ın nurlu ikliminde, saadetin en yüce olduğu o zamanı okuduk. kutlu davanın tüm merhalelerine sanki gözlerimizin önünde bir sinema perdesi kurulmuşçasına veyahut bin dört yüz sene evveline giderek bizatihi görür gibicisine tanık olduk. Resûlullah’a, ashaba, islâm’a muhabbetimiz ziyadeleştikçe onlarla beraber her hüzün hüznümüz her tebessüm tebessümümüz oldu. o kutlu zamandan gelen saadet ve nurun aksi, ahir zaman sebebiyle bunalmış ve harab olmuş göğüslerimizi mamur eyledi. her satırını susuzluğun ve yorgunluğun son haddindeyken hasretle arayıp da en sonunda kavuştuğumuz bir ab-ı hayatı içercesine içtik. O’nunla, hayatıyla, davasıyla meşgul olmak hayatımızın bereketi olarak tecelli etti. Osman Nuri hocamızın göğsünde kaynayıp satırlara taşan muhabbetin aksi zanneylediğimiz bu kitabı O’nu tanımak, O’nu tanımakla hayatını revnaklandırmak, bereketlendirmek,
Kitap aslında konu olarak güzeldi ama daha da geliştirilebilirdi. Çok yavaş ilerliyordu sanki kitap uzasın diye aynı şeyler söylenip duruluyor gibi geldi. Aslında benim açımdan tek beğendiğim yanı konunun anlatılış şekliydi ama yine de okumayın diyemem şans verilip okunabilir 
Cerrah lesl 
Leslie Wolfe
Cerrah lesl Leslie Wolfe
Reklam
Sonuç olarakTarih
Birinci Haçlı Seferi'nden sonra 1099'da Kudüs yağmalanıyor ve 1104'te Kral Baldwin -farklı kaynaklarda farklı şekilde isimlendiriliyor- Akka'yı ele geçiriyor.
1171'de Selahaddin Mısır hükümdarı oluyor ve Eyyubî hanedanlığı başlıyor ve 1187'de Hıttın Savaşı'nda Haçlıları mağlup edip Akka'yı ve Kudüs'ü ele geçiriyor.
1189 Üçüncü Haçlı Seferi ile 1191'de Akka tekrar kaybediliyor fakat İngiltere Kralı I. Richard ve Selahattin 1192'de anlaşıyor ve Kudüs müslümanlarda kalıyor.
1202'de Dördüncü Haçlı Seferi Venedik'ten yola çıkıyor ancak Haçlılar hedef değiştiriyor ve Konstantinapol yağmalanıyor.
1217'de Beşinci Haçlı Seferi'nde Mısır'ı ele geçirirlerse sorunu kökten halledeceklerine inanıyorlar fakat Nil'de bozguna uğruyorlar.
1228'de Kutsal Roma İmparatoru II. Frederich Kudüs'ü anlaşma yoluyla ele geçiriyor.
1244'te Harezmşahlar Kudüs'ü yağmalıyor ve şehir son kez düşüyor.
1248'de Yedinci Haçlı Seferi ile Fransa Kralı IX. Louis Mısır'ı istila ediyor ve ordusu Nil Deltası'nda mağlup oluyor kendisi de esir oluyor fakat daha sonra tekrar kurtulup 1270'te Sekizinci Haçlı Seferi ile Tunus'a saldırıyor ve orada ölüyor.
1248-1250 Eyyubî hanedanlığı bitiyor ve memlük köleler Mısır'ı ele geçiriyorlar. Kutuz - Baybars - Kalavun - Halil bu dönemde öne çıkan isimler.
1260 Hülagü'ye bağlı bir grup asker Ayn Calut'ta Kutuz komutasındaki Memlüklerle savaşıyor ve tamamına yakını katloluyor. Hülagü o esnada taht için Orta Asya'ya dönmekle meşgûl. Kutuz daha sonra dönüş yolunda suikaste uğruyor ve Mısır'a Baybars sultan olarak dönüyor.
1268'de Baybars Antakya'yı ele geçiriyor.
1280'de Kalavun Memlük sultanı oluyor ve Haçlı Trablus'unu alıyor.
1290'da Akka'da bir grup tüccar ve köylü müslüman katlediliyor ve Kalavun zaten saldırı için bahane ararken bahane buluyor ve anlaşmayı
Okumalı Mıyım Diye Soranlara1000Kitap
İrâde Terbiyesi İslâmın bize öğrettiklerinden farklı bir şey öğretmiyor ki dinimizin öğretilerine kıyasla çoğu yerde eksik bile kalıyor. 1800’lerin sonunda ve 1900’lerin başında yaşanayan Jules adlı arkadaş vaktinin sorunlarına dikkat çekiyor ve Fransa’nın o yıllardaki çirkin ve içler acısı hâline net biçimde şâhit oluyoruz.
Nefsle mücâdele etmeye teşvik ve tembelliğin bedbahtlığı üzerine uzunca bir konuşma ve fikir alışverişinden ibâret kitap. Tabii bu iki kavram irâde üzerinde oldukça etkililer.
Nefs her türlü arsız ve fâidesiz isteği kapsayan bir iblis özelliğidir zannımca. İhtiraslar, intikâmlar, şehvet, iştah... çoğu yerde görüyoruz ki bunlar İslâma da âit şeyler değil. Hiçbir mübârek sahabe böyle dünyevî isteklerle meşgûl değil. Sağlam bir hedefleri olduğundan sağlam da yolları var ve hiçbir yere sapmadan istikrârla ilerliyorlar. İşte bize lâzım olan şey; şuur!
Misâl Ali Fuad Başgil diye bir profesör bu kitap için ‘âh bu kitap elime on sekiz, yirmi yaşlarımda geçmeliydi’ diyor ama ben o yaşlardaki körpe arkadaşların böyle bir kitabı okuyacaklarını, okuyup sıkılmayacaklarını, ders çıkaracaklarını düşünemiyorum. Çünkü gençlerin tek meşgûliyeti artık dijitale hâkim olmak, irâde denilen zûlümden mümkün mertebe uzak durmak, câhilliğine karşı biliyorum lafını ağzında sakız etmek vesâire vesâire...
Disiplin zihne itici ve despot bir kavram olarak gelebilir ama kendinizi zorlamanız ve bu zorlama neticesinde bir süre acıdan kıvranmanız gerekse bile kendinizi eğitmelisiniz.
‘Kitabı anlamadığın yerde bağırarak oku, yeter bir şekilde kafana sok’ diyor kitap misâl. İşe yarar bir yöntem olduğunu söylememde fâide var. Okudum okuyalı odağımın dağıldığı yerde hep yaparım bunu. Anlayabilmek, cümleleri yaşayabilmek için.
Selâmetle.
Es-selâmu aleykum. Bu kitaptan aldığım ve feyizlendiğim en kaçınılmaz sonuç şudur:
- beşer, her beşer; şaşar. Çok liyâkad sahibi insanların İslâm ile şereflenmesi, buraya dikkat lütfen.. kişi, İslâm ile şereflenir. Zîrâ herhangi birinin müslüman olması İslâm'ı şereflendirmez. İslâm başlı başına bir şeref nişânesidir, kişi İslâm ile değer kazanır. Velhâsıl bu kitapta birçok şahsiyetin geçmişte çok büyük din (İslâm) karşıtı işlerle meşgûl oluşu ve sonuç îtibâriyle müslümanlık lezzeti ile feyizlenmeleri aklıma yalnızca bir güzellik (İslâm) ile nasiblenen şahsiyetleri getiriyor.
Prof. Hamid Algar beyefendi diğer müslüman olan ferdleri dolu dolu eleştirirken ilerleyen ideolojilerinde hatalı tanılar vukû bulmaktadır. Mesela; Şiîliği marifet gibi tasvir edişi fenâ ve fecî bir söz yığını.
Dedim ya; Allâh'tan gayrı herkes ve her şey eksik ve kusurludur. (Hâyy ve Hâkk)
Küçük şehzadenin annesi Kraliçe Ece, çiçekleri çok sevmektedir. Farklı farklı çiçeklere bayılmaktadır ve onlara sahip olmak istemektedir. Küçük şehzade Ejderha çiçeğini duyar ve annesine bu çiçeği getirmek ister. Bunu yaparsa annesinin onu daha çok seveceğini düşünen şehzade yollara düşer. Ama bu çiçek değerli bir çiçek olduğu için başkaları da bu çiçeğin peşindedir. LEŞGU VE GEŞKU. Küçük şehzade bakalım Kara Orman’dan geçebilecek mi? Diğerlerine gözükmeden hedefine ulaşabilecek mi?
•Not : Kitabın sonuna bir sözlük konulmuş. Kitapta bilinmeyen bir sözcükle karşılaşırsa
çocuklar baksın diye. Bu olayı beğendim. Benim kitaba puanım. 6/10
Reklam
Reklam