Tropes: enemies to lovers, forced proximity, found family, Reverse grumpy x sunshine, badass fmc, hunger games meets ACOTAR
Spice Level: 3/5, 1-2 explicit scenes
POV: single, 1st person
Vampirler, krallıklar, savaş falan derken aslında bildiğimiz türden bir dünya gibi başlıyor ama özgün bir kurgu kurulmuş. İlk kitapta hikaye tamamen Hunger Games tarzı ölümcül bir turnuva üzerine kurulu. Oraya’nın (FMC), acımasız bir vampir kral tarafından evlat edinilen bir yetim olması fikri beni daha ilk sayfadan yakaladı. Hikayenin büyük kısmı bu turnuvada geçiyor ve tempoyu hiç düşürmüyor.
Kitapta diyaloglardan ziyade iç sesleri ve betimlemeler ağırlıkta, bu da karakteri daha iyi tanıtıyor açıkçası. Raihn (MMC) ise ACOTAR’daki Rhysand gibi. Raihn ve Oraya arasındaki o zorunlu ittifak bölümlerini okumak keyifliydi. İkisinin arasındaki çekim harikaydı ama birbirlerine aşık olma süreçleri biraz hızlı gelişti gibi geldi bana. Aralarında biraz daha yaşanmışlık olmasını dilerdim.
Özetle, akıcı ve kolay okunur bir kitap. Hikayenin sonundaki plot twist'ler güzeldi, beni şaşırtan yerler oldu. İkinci kitapta Oraya'nın ne yapacağını merak ediyorum.
Hem övdüm hem üzüldüm.
Death stranding 2 incelemesini yapan Özay Şen’e teşekkür ederim başta.Çoğu insan koşu similasyonu boş oyun deyip geçsede yer verip detaylı üzerine yazmışsınız.Çizgi roman ustasına verilen yerde çok iyiydi.Ama kültür sanat köşesinde daha detaylı araştırma yapmanız gerekiyor.Posterde oylama yapılsa güzel olur Bir sürü oyun var iken btf6 seçilmesi çok saçma olmuş.Bu sayıda bir sürü oyun seçilebilirdi yerine.
Reklam
Literary Review – Записки сумасшедшего (Diary of a Madman)
Gogol’s Diary of a Madman is one of the most psychologically rich and unsettling works in Russian literature. Written in the form of diary entries, it immerses the reader directly into the mind of its protagonist Aksenty Ivanovich Poprishchin, a low-level civil servant whose inner world gradually becomes detached from reality.
This is not just a story about madness; it is an exploration of loneliness, social hierarchy, humiliation, and the fragile boundary between hope and delusion. Gogol masterfully shifts the narrative tone: what begins as light satire slowly darkens, turning into a deeply emotional and tragic psychological portrait.
Stylistically, the novella demonstrates Gogol’s brilliance in blending absurd humor with piercing social commentary. His language is vivid, his observations precise, and the emotional progression of the protagonist feels disturbingly real. The work remains influential today because it captures universal feelings: wanting to belong, yearning for recognition, being crushed by a rigid society, and escaping into fantasy when reality becomes unbearable.
Summary Without Spoilers
The story is written as a series of diary entries by Poprishchin, a minor government official who feels insignificant and overlooked in the bureaucratic world of St. Petersburg.
At first, he records ordinary frustrations: his tedious job, his longing for the attention of a woman above his social rank, and his resentment toward higher-ranking officials. As time passes, these frustrations deepen.
Poprishchin begins to notice strange things and interprets events in unusual ways. He becomes convinced that signs around him carry special meaning. His diary entries grow increasingly fragmented, emotional, and
BÜLBÜL KAPANI 2 #kitapyorumu
+ "Senin de mi yalnızlığını okuyamadılar?"
- "Bazı kitapların kapağı hiç açılmaz."
Serinin ilk kitabını ne kadar sevdiysem ikinci kitabı ondan daha fazla sevdim. Asıl beklediğim sahnelere nihayet geldik okurken ki heyecanım level atladı diyebilirim. Bolcasından Ahu ve Timur sahnelerine doyuyoruz çok şükür. Timur'un aşık halleri de nasıl güzel ama. Adam yine düzinelerce methiyeler dizmiyor ama bir cümle kuruyor hoop biz düşüvermişiz bile. Adam sevdiği kadına kimseyi dinleyesim yok ama sen uzun uzun halı desenlerini anlat dinlerim diyor gerisini siz düşünün.
Bu kitapla asıl kimlikler deşifre oluyor. Timur'un aslında Tulpar olmadığı, Kenan'ın da tüm kirli dünyasında dönen işleri ortaya çıkıyor. Ortalık bir anda karışıyor Ahu'nun ölüm riskiyle Timur Ahu'yu hiç uğramayı düşünmediği memleketi Rize'ye kaçırıyor. Orada da nihayet anneannesi Akkadın ile tanışma şerefine erişiyoruz. Efsane bir kadındı, Ahu ve Timur'a dair olan laf sokmalı uğraşmalı her sahnesinden ayrı keyif aldığımın altını çizerim. Ahu'nun da kendince Timur'u Akkadın'ın dayaklarından koruma çalışmaları takdire şayandı doğrusu.
Kenan Kralşan'a duyduğum azıcık sempati bu kitapla tamamen yerle bir oldu, adam tam olarak şeytanın ta kendisi. Ne yapacağı belli olmuyor ki üçüncü kitapta çok daha fena şeyler yapacak gibi. Yine heyecanla okuduğum bir gidişata sahipti baştan sona benden tam not aldı. Sonda yer alan gelecek kitap kesiti beni darma duman etti üçüncü kitaba da tez vakitte kavuşmak dileğiyle şiddetle tavsiye ederim.
9 Başlık
Kitap benim gibi uyuşuklara zaten kapağında gereken şeyi söylüyor. Ama benim gibi bir üst level uyuşuksanız, bu cümle yetmiyor maalesef. Bu yüzden içeriğe biraz detaylı göz gezdirmek gerekiyor.
Önemli 9 başlık, bu 9 başlığı nasıl kombinleyeceğimiz ve okur ile hoş sohbetten oluşuyor kitap. Son kısmı okumam belki gereksizdir demiştim ancak en beğendiğim kısım orası oldu kesinlikle. Eğer olur da görüşürsek çekinmeden sarılma iznini bile verdi bana.
İlk başlık "emek". Emeğin şu kısımları anlatılmış:
1- Emeksiz yemek olmaz.
2- Bir şeye emek verirsen ne olursa olsun çok güzel olur.
"Ata'nın izinden böyle gidilir; üreterek, emek koyarak, değer katarak."
İkinci başlık "bilgi". Bilgisiz çalışkanlık asgari ücrettir. Sakıp Sabancı' nın da dediği gibi. Her şeyin bir şeyini, bir şeyin her şeyini bil. Bilgiden zarar gelmez hiç bir zaman. Ama seçtiğin, sevdiğin ve memnun olduğun alandaki tek bir bilgisizlikten çok ama çok zarar gelir. "Avucunuzdaki Kelebek" seminerindeki Emriye Hanım' ın hikayesi her şeye bedel zaten. Onu araştırırsanız bu bölümün her şeyini anlarsınız.
Üçüncü başlık "iş kalitesi". Bizim ülkede olmayan şey. İşini doğru yapmanın önemi üzerine bir başlık. Ülke kalitesiz işlerle dolu. İşin kalitesini etkileyen şeylerden biri de o işi nasıl yaptığın. Kitaptaki hasta/gün(hafta) oranı zaten ülkenin neden kalitesiz işlerle dolu olduğunun açıklaması. Burada senin ve benim yapmam gereken şey bunu avantajına çevirmek. Ülkede o kadar çok düzgün olmayan iş var ki alanında biraz düzgün ve kaliteli iş yapsan öne çıkarsın.
Dördüncü başlık "girişimcilik". Zaten her yerden duyup her yerden aşina olduğumuz bir kavram. Yazar da çok güzel açıklamış. Önce uçan tavukları ile girişimciliğin ne olduğunu, tavuklarda olmayan kavramlar ile bizim neden girişimci ruhlu olmadığımızı
Okuduğum en kötü kitap olabilir
Puan vermedi
Başlıkta da dediğim gibi, okuduğum en kötü kitap olabilir.Nedenlerini söyleyeceğim ama önce konusundan başlayalım.Konusu şu:Eylül adında bir genç kız var ve bu kızın psikolojik sorunları var.Bundan dolayı ailesi Eylül'ü psikoloğun level atlamış versiyonu olan bir yere getiriyor.
Bu yerde sadece Eylül değil Eylül'ün yaşlarında başka insanlarda var.Peki burada ne yapıyorlar? Bu insanları toplayıp onlara etkinlik vb. şeyler yaptırıp onları iyileştirmeye çalışıyorlar.Eh Beyza Alkoç kitabı olur da romantizm olmaz mı? Tabiki de.Zaten kitabı mahveden şey bu.Yazar Eylül ile Merih'in aşkına odaklanacağım diye konuyu unutmuş.
Kitabı kurtaran şey son sayfadaki olaylar ve yan karakterlerdi, gerçi yine de çok bir etki ettiğini söyleyemem.Potansiyeli olan bir kurgu ama yazar bence yazamamış.İsterseniz 2.kitap için de bir inceleme paylaşırım.Bu inceleme de bu kadardı.Hoşçakalın
Reklam
Reklam