Yaşam kaynağın bir adım ilerideİnsan ve Hayat
Öncelikle Levent Cinemre'ye bu güzel öyküleri çevirirken harika dipnotlar ile Jack London kitaplarında London'ın kendi yaşamından bilgileri de aktardığı için teşekkür ederim. Kitap üç öyküden oluşmakta. İlk iki hikaye benzer gidişata sahip gibi duruyor ancak iki farklı karakter ve ortamda geçiyor. London gözlemlediği dinamikleri öykülerinde çok içten ve tamamen yaşamışça aktarıyor. Öyküler hayatta kalma arzusu yanında insanın ölüm anlarında bile düşündüğü o garip şeyleri görüp bir tebessüm oluşturtacak.
İyi okumalar.
Levent Cinemre
Levent Cinemre
Adını Sherlock Holmes’ün evi “221 Baker Street” ten alan 221B, salt edebiyat değil, “polisiye” kültürünün farklı kulvarlarına değinen, araştıran, sorgulayan bir kültür dergisi. İki aylık periyodlarla yayın hayatına devam ediyor. Dergi dizi/film eleştirilerinden çizgi romana, edebiyattan akademik araştırmalara uzanan geniş bir yelpaze sunuyor.
Derginin bu üçüncü sayısında dosya konusu olarak “Dünya Polisiyeleri” belirlendiği ve bilinmeyen ya da az bilinen polisiyeleri ortaya çıkarmaya çalışıldığı görülüyor. Bunu yaparken Nordik, Yunanistan, Güney Amerika, Uzakdoğu, Arapça edebiyat gibi ülkemizde fazla tanınmayan, takip edilmesi gereken polisiyeleri ön planda tutuluyor. Ayrıca Fransa, İngiltere ve ABD polisiyelerine dair yeni isimleri de keşfe çıkıyor.
Gerek sosyoekonomik gerekse de politik olarak polisiyenin, ülkelere göre nasıl şekillendiği, ilerlediği ya da gerilediğine; sebeplerine, polisiyenin ülkeleri tanıma kılavuzu olarak nasıl da yön gösterici olduğuna bu sayıda tanık oluyoruz.
Derginin bu sayısında aşağıdaki konular ve yazılar bulunuyor.
KURT WALLLANDER- Fulya TURHAN
NASIL BİR POLİSİYE? - Sevin OKYAY
SERT ERKEK SERT KADIN- Celil OKER
SERİ KATİLLER VE ÇİZGİ ROMAN MÜREKKEBİN KARANLIKLA İMTİHANI- Yigilante KOCAGÖZ
YERLİLEŞEN MIKE HAMMER- Gülce BAŞER
DEDEKTİF ERLENDUR’UN İZLANDA’SI- Ceyhan USANMAZ
AMERİKA’DA EDGAR ZAMANI! - Leslie S. KLINGER
METRONOM- Cenk ÇALIŞIR
EDİNBURGH’TA BİR HAYALET- Elçin POYR AZLAR
ÇAPEK’İN PARMAK İZLERİ -Yankı ENKİ
BU DÜNYADAN VÂ-NÛ GEÇTİ- Oğuz EREN
BOZKIR- Yazan: Levent Cantek - Çizen: Murat Başol
YAŞAM BİÇİMİ OLARAK CİNAYET - Suat DUMAN
ÜLKELER İÇİN POLİSİYE İPUÇLARI- Özgür ŞEN
GÜNEY AMERİKA’NIN POLİSİYESİ SİYASİDİR - A. Ömer TÜRKEŞ
ARAP POLİSİYELERİ: FIRTINA ÖNCESİ SESSİZLİK (Mİ?) - Marcia Lynx QUALEY
İSKANDİNAV POLİSİYESİ AVRUPA VE
Reklam
Herkese selamlar
Jack London’ın Adem’den Önce kitabını okudum ve gerçekten çok beğendim. Bu kitapta Adem’den öncesine, Taş Devri’ne uzanan bir anlatı var. Bir soykırımı anlatıyor.İlk insanların; ağaç insanları, ateş insanları ve “halk” olarak ayrılan üç türün hayatta kalma mücadelesine tanıklık ediyoruz.
Jack London her zamanki gibi hayal gücüyle yine harika bir dünya kurmuş. Okurken beni alıp tarih öncesi zamanlara götürdü; ilk insanların yaşamına, mücadelelerine yakından bakma fırsatı sundu. Hayâl dünyamı zenginleştirdi
Kitabın özellikle sonlarına doğru çevirmen Levent Cinemre’nin yaptığı açıklamalarla benim için daha da tamamlandı. Verdiği bilimsel bilgiler, dipnotlar ve açıklamalar gerçekten çok aydınlatıcı ve kitabı bütünleyen bir etki yaratıyor. Bu yüzden Jack London’ın kitaplarını okurken onun katkıları benim için ayrı bir değer taşıyor.
Ayrıca kitapta anlatılanlardan yola çıkarak Amerika’da Kızılderililere yapılan, milyonlarca insanın yok edilmesine neden olan soykırıma da değiniliyor. Kanada ve Alaska’da Kızılderililerle bir araya gelip onların anlattıklarından esinlenildiğini öğrenmek de beni ayrıca etkiledi.
Şunu da çok net gördüm: İlk çağdan bu yana güçlü olanın güçsüzü ezdiği anarşik düzen maalesef hâlâ devam ediyor. Bugün yaşadığımız yüzyılda bile soykırım yapan milletler var, ismi lazım… hepimiz biliyoruz zaten. Bu vahşiliğin insanın genlerinde ve ilkelliğinde olduğunu düşünüyorum. Ve insan, bu vahşiliği ne kadar dizginleyebiliyorsa o kadar insan ve o kadar medenidir. Kitap bana bunu da fark ettirdi.
Bir de kitapta insanların hiçbir şey bilmedikleri dönemde ne kadar saf, hatta ne yaptığını bilmez hâlde olduklarını; her şeyi bir oyun gibi gördüklerini anlatıyor. Bu kısımlar bana “Salak ile Avanak” filmini hatırlattı, bilmiyorum hatırlar mısınız. O
Jack London tarzı
Bu adamın 20. yüzyıl psikanalisti gibi yazması , geleceği görüyor gibi yazması beni çok geriyor. 40 yıllık yaşamda nasıl başardı bu yazın tarzını, inanılmaz. Ayrıca çevirmen Levent Cinemre yine iki dil arasında mekik dokuyarak muhteşem bir çeviri çıkartmış ortaya.
En sevdiğim, benim için çok büyük anlamı olan bir serinin final kitabına nasıl yorum yapabilirim bilmiyorum. Bu yüzden bunu günlerce erteledim. Bir kitap 4 farklı hikaye desem ne dersiniz? Serinin bu kitabı tam olarak öyle. Serideki bütün kitapları çok seviyorum ama bu kitap kesinlikle favorim, hatta seri komple tüm zamanlarımın favorisi. Çok fazla Türk yazar okumuyorum ama Anita'nın kalemi bambaşka. Bu kitapla ilgili spoiler olmadan hiçbir şey anlatamam ama zaten seriyi okumadan bu yorumu okumayın derim. Öncelikle Ozan ve Bahar'ın kavuşup mutluluktan coştuğu, dağları aştığı bir kitaptı. O kadar zehirli sular içtiler ki bu mutluluğu dibine kadar hak ettiler. Abartısız onların her anını hayatım boyunca okuyabilirim, keşke bir kamera olsa da izleyebilsem dediğim bir ev hayatı. Levent ve Lale benim için bu hikayede en beklenmedik çiftti ve onları bu kadar çok seveceğimi asla düşünmemiştim. Levent zaten muazzam bir adam, Ozan'dan sonra bu hikayedeki favorim ama Lale'nin karakter gelişimi çok güzel oldu, birbirlerini güzel buldular. Yeni eklenen sahnelerle daha da güzel olmuşlar. Kitap olmadan önce de okuduğum için yan hikayelerden Ozan'ın anne ve babasının hikayesi beni her zaman çok ağlatır. Bu hikayedeki bütün kadınlar öyle ama Selma o kadar muazzam o kadar nahif bir kadın ki ona bayılıyorum. Rafet'in dediği gibi masal kahramanı gibi. Babasıyla Meral ablasının hikayesi de Meral'e büyük bir şefkat duymamı sağlar ve yine birebir aynı duyguları hissettim. Yeni eklenen sahnelerle o kadar güzel olmuş ki resmen eksik olan parçalar tamamlanmış. Rafer ile Ozan'ın yüzleşmesi çok gerekliydi ve Ozan'ın bütün korkularının gün yüzüne çıkması da. Ayfer'e değinmezsem olmaz. Bebeklerimin bebeği oldu resmen. Onu daha fazla okumak isterdim tabii ki ama ne kadar okursam okuyayım tadının
#aşiyanyegane #hümeyra
“Bir gülüşe bir ömür sığdırılırmış, onu öğrendim.”
Savaş kendini affettirmiş ve Gülfem ile tekrar bir araya gelmişlerdir. Savaş neler yaşandığını ve nedenlerini anlatmış, Gülfem için her ne kadar zor olsa da aşkı galip gelmiştir. Ancak bu barışma aileler için o kadar kolay olmayacaktır. Özellikle Gülfem’in abisi ve babası büyük tepkiler verirler.
İki genç ise daha fazla beklemek istemezler ve evlenirler. Gülfem’in ailesini ikna etmek ise Savaş’a kalır. Sonunda her şey tatlıya bağlanır. Çünkü artık hayatlarında yeni bir can vardır. Bu güzel haber tüm aile için hem şaşırtıcı hem de mutluluk vericidir.
Bu arada Levent ve Efsun ise evliliklerinde sona yaklaşmıştır. Bir yanlış bir anlama sonucu Efsun ve Gülfem arasına büyük bir soğukluk girer. Artık hiç bir şey onlar için aynı olmayacaktır.
Gülfem şimdi bulutların üstündedir. Tek sıkıntısı ise Savaş’tan uzak kalmaktır. Savaş’ın göreve gittiği aylar boyunca zorlanır. Ancak kocasına olan büyük aşkı ve bebeği için her şeye değer.
Hiç beklemedikleri bir anda yaşadıkları ise Gülfem ve Savaş için hayatları boyunca unutamayacakları bir olay olur. Daha da sıkı kenetlenen Gülfem ve Savaş birbirlerinin Aşiyan'ıdır.
Muhteşem bir serinin daha sonunu geldim. Yazarın kalemini zaten çok seviyorum ama bu seri bambaşka bir yerde. Uzun bir süre bu mahallede onlarla birlikte yaşadım ve veda etmek inanın çok zor.
Öncelikle Savaş'tan bahsetmek istiyorum. Yıllarca imkansız gördüğü için sevdiği kadından uzak durmuş ama onu her zaman koruyup kollamış. Dediğim dedik, kimi zaman abartsa da kıskanç, sinirli ama sevdiğine asla kıyamayan, herkesin yardımına koşan ve karısını el üstünde tutan Savaş Ben senden razıyım, çok güzel sevdin ve favori karakterlerim arasında kesinlikle
Gülfem ise Savaş’a olan sevgisini geç
Reklam
Reklam