Levent Mollamustafaoğlu
@leventmolla
Endüstri Mühendisliği-Matematik okudu. Boğaziçi ve Harvard’da öğretim üyeliği yaptı. Mülksüzler, Korkunun Bütün Sesleri, Çarpık Dünya ve Yaşlı Kurtlar’ın çevirmeni. Yeni çeviriler ve tarihi romanlar üzerinde çalışıyor.
Üçlemenin ilk kitabı tanrılar ve ölümlüler için bir sürü rol değişimiyle bitmişti. İkinci kitap olan The Broken Kingdoms hikayeyi bu kavşakta alıp devam ediyor.
İkinci kitap kör sanatçı Oree’yi anlatarak başlıyor, Oree’de yasaklanmış sihirlerden bir miktar var. Birinci kitabın sonundaki olaylarda epeyce değişmiş olan baş şehir Gök (şimdi birinci kitabın sonundaki olaylardan dolayı Gölge adını almıştır) şimdi karmaşa içindedir, özellikle de tanrı çocuklarının cinayetleri dolayısıyla. Oree esrarengiz bir yabancıyla karşılaşır ve ona kalacak bir yer verir. Oree’nin “Parlak” adını verdiği bu yabancının kim olduğunu kitabın ilerleyen bölümlerinde anlayacağız.
Daha sonra İtempas taraftarı bir tarikatın bu cinayetleri ölümlülere açık olan bazı sihirleri kullanarak işlediğini keşfediyoruz. Aynı zamanda entrikanın içinde şeytanların da olduğunu öğreniyoruz, aslında daha önce tanrılar şeytanların hepsini yok ettiği düşünülmektedir.
İkinci kitap tamamen değişik bir bakış açısından başladığı halde ilk kitapta kullanılan tanrı temalarını ortaya atıp kitabın sonuna doğru iyi bir çözüme ulaşıyor.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Üçlemenin ilk kitabı olan The Hundred Thousand Kingdoms, bugünlerde bir çok fantazi kitabının başladığı gibi başlıyor: Yeine kraliyet şehri Gök’te Yüz Bin Krallık’ı yönetmekte olan Arameri klanının kralının torunudur. Arameri tahtının varisi olan annesi veliahtlık hakkını bırakıp sevdiği adamla evlenmek üzere gittikten sonra doğduğu Darre krallığında yaşamaktadır. Annesi öldükten sonra büyükbabası Yeine’yi Gök şehrine davet eder. Yine ne bekleyeceğini bilmemektedir ama kendi ülkesi onu başkentte Darre’nin profilini yükseltmesi için cesaretlendirir.
İlk kitapta biraz yavaş da olsa ortaya çıkan arka plandan biraz bahsetmeliyim. Arameri Yüz Bin Krallık’ta bir çok ailenin ve fraksiyonun arasında hassas bir dengeyi tutturan yöneticiler olarak rol alırlar ama daha da önemlisi, geride kalan tek tanrı olan Parlak İtempas’ın favorisi olan ailedir. Geride kalan diyorum, çünkü burası da biraz karışık ve ilk kitap ilerledikçe bu evrenin geçmişi yavaş yavaş ortaya çıkıyor: İtempas, bilinen evreni yaratan üç tanrıdan geride kalan tek tanrıdır. Tanrılardan biri öldürülmüştür, diğeriyse ölümlülüğe mahkum edilmiştir, bütün bunlar üç tanrının arasında süren bir savaşın sonucudur. Bu fantazi dünyasında tanrılar, onların çocukları, tanrılarla insanlar arasında oluşan melezler (şeytanlar) hep birlikte yaşar ve etkileşirler. Böylece bu evren eski Yunan ya da Roma Mitolojisi kadar ilgi çekici bir arka hikayeye sahip olmuş olur.
Kitap Yeine’in başkente çağrılma nedenini öğrenmesiyle devam ediyor: Veliahtlardan biri olarak ilan edilecektir, diğer iki veliaht uzaktan iki kuzenidir. Bu süreç birinin diğer iki veliahtı öldürmesi ve tek veliaht olmasıyla sonuçlanacaktır. Yeine saray entrikalarında ve veliaht adaylarının başvurabileceği tekniklerde tecrübeli değildir, o yüzden durumu umutsuz
Serinin ikinci kitabı The Obelisk Gate’te, Stillness dünyasının hikâyesi Essun ve kızı Nassun’un paralel hikâyeleriyle devam ediyor. İlk kitaptaki felaket niteliğindeki olaylar sonucunda kızından ayrı kalan Essun, bir yandan onu bulmaya çalışırken, bir yandan da dünyayı kurtarabilecek ve eski çağlarda bozulan dengeyi yeniden sağlayabilecek son bir hamleye hazırlanıyor.
Bu kitapta, obelisk adı verilen tuhaf nesnelerin (sütun) gizemi çözülmek üzere ve Jemisin, her adımda bizi şaşırtmak için bir kez daha kıvrak manevralar kullanıyor.
Anlatı karmaşık, arka plan hikayeleri zengin ve Jemisin, üçüncü kitaba devam etmeyi adeta zorunlu kılan bir heyecanla bitirmeyi başarıyor. Yine iyi bir başarı.
