Endüstri Mühendisliği-Matematik okudu. Boğaziçi ve Harvard’da öğretim üyeliği yaptı. Mülksüzler, Korkunun Bütün Sesleri, Çarpık Dünya ve Yaşlı Kurtlar’ın çevirmeni. Yeni çeviriler ve tarihi romanlar üzerinde çalışıyor.
I had watched the French TV series Arsène Lupin in the 70s and I really liked it as a young boy. I finally read the book that inspired the TV series, albeit around 50 years later.
I found the narrative with constant moves and counter-moves by Lupin rather simplistic, maybe with a large set of good examples from crime fiction I accumulated over half a century. I found the “mystery” rather bland. I am aware that I am acting rather anachronistically, but this is my feeling after reading the first book of the series.
Beyaz Ejderha, serinin dördüncü kitabıdır. Her zamanki gibi, Ejderha Binicileri ile Pern Gezegeni’nin diğer sakinleri arasındaki karmaşık siyasi ve sosyal mücadeleleri anlatır ve özellikle Beyaz Ejderha Ruth’a odaklanır. Türünün diğer üyelerinden daha küçük olan Ruth, Ejderha Binicileri’nin ejderhaların yeteneklerini ve Pern’in geçmişini anlamasında çok önemli bir rol oynayacaktır. Kitap yavaş ilerleyen bir anlatıma sahiptir ve Ejderha Binicileri bağlamında geçen karmaşık olaylar ve tartışmaların içinde kaybolmamak için en yüksek düzeyde dikkat ve odaklanma gerektirir.
Eugene O’Neill’in oyunu, dünyaya gemilerin kömürle çalışan motorlarına yakıt sağlayan (yangın söndürmeyen) ateşçilerin ve onların çalışarak işlevsel hale getirdiği her şeyin sahibi olan kapitalistlerin gözünden bakıyor. Yank, arkadaşlarıyla birlikte geminin çalışması için kömür taşıyarak sıkı bir şekilde çalışırken, kendisini dünyanın işleyişini sağlayan bir güç olarak görür. Ancak, bir sanayicinin gemiyi ziyaret eden kızı ona “iğrenç bir yaratık” dediğinde bu özgüveni paramparça olur. Yank, önce o kıza, sonra da toplumun kaynaklarına ve araçlarına sahip olan tüm sanayicilere karşı intikam yemini eder.
Bu noktada oyunda bir sosyalizm ya da sosyal realizm esintisi sezebilirsiniz, ancak oyun kısa sürede Yank için umutsuz bir arayışa dönüşür ve sosyalizmin kaçınılmaz zaferine dair tipik bir mesaj veremez.
Bir yerde oyunun dışavurumcu (ekspresyonist) olarak nitelendirildiğini okumuştum ve bazı sahne talimatları bunu doğrular nitelikte, ancak oyun oldukça basit ve ondan çok fazla şey çıkaramıyorsunuz.
The Hairy ApeEugene O'Neill · Hard Press · 200678 okunma