Ne giysisinde, ne de duruşunda özel bir şey yoktu; fakat Levin için bu kalabalığın arasında onu tanımak, ısırgan otlarının arasında gül fidanını tanımak kadar kolaydı.
Sırtüstü yatan Levin şimdi yüksek, bulutsuz gökyüzünü seyrediyordu. «Bunun yuvarlak bir kubbe olmayıp sonsuz bir boşluk olduğunu bilmiyor muyum ben? Ama gözlerimi ne kadar kısarsam kısayım, görme gücümü ne kadar zorlarsam zorlayayım, gökyüzünü yine de sadece yuvarlak ve sınırlı olarak görüyorum, başka türlü göremiyorum ve uzayın sınırlığını bilmekle birlikte, onu değişmez bir mavi kubbe gibi görmekte haklıyım, hem de, onun ötesini görmek için gözlerimi zorladığım zamankinden çok daha haklıyım.»
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Tanrı'ya inanmayan biri olduğu hâlde, dua etmeye başlamış ve dua ettiği sürece inanmıştı. Ama o an gelip geçmiş ve o, o andaki ruh hâline, hayatında hiçbir yer verememişti. O sırada gerçeği bildiğini, şimdi ise yanıldığını kabul edemiyordu çünkü bunun üzerinde serinkanlılıkla düşünmeye başlar başlamaz, her şey tuzbuz oluyordu. O sırada yanıldığını da kabul edemiyordu zira o zamanki manevî durumu Levin için büyük bir değer taşıyordu ve bunu, zayıflığın bir delili olarak kabul etmekle, o anların kutsallığını bozmuş olurdu. Levin, acı verecek derecede kendi kendisiyle uyumsuzluk içindeydi ve bu durumdan kurtulmak için bütün manevi güçlerini zorluyordu.
Bu düşünceler, kimi zaman güçlenip, kimi zaman zayıflayarak Levin'i üzüyor, sinirlerini bozuyor, ama onu hiç bırakmıyordu. Levin okuyor, düşünüyor, okuyup düşündükçe de ardına düştüğü amaçtan uzaklaştığını hissediyordu.
Akşamdan alıntıAlıntı
Levin için koca bir dünyaydı. Babasının ve annesinin yaşadıkları ve öldükleri bir dünyaydı bu. Levin’e her bakımdan mükemmellik ideali olarak görünen, kendi karısıyla ve ailesiyle de yeniden canlandırmayı hayal ettiği bir hayat sürmüştü onlar.
geceden alıntıAlıntı
Levin, Nikolay ağabeyinin ruhunda, ruhunun en temelinde, yaşamındaki bütün çirkinliğe karşın en az kendisini hor gören insanlar kadar haklı olduğunu hissediyordu. Böyle taşkın bir karakterle ve kıt bir akılla doğmuş olması onun suçu değildi. Ama her zaman iyi bir insan olmak isterdi.
Siz nə düşünürsüz ? Cavab versəydiniz məmnun olardım.Kitaptan sectiklerim
Ah, əxlaq müdərrisi! Başa düş ki, iki cür qadın var: onlardan biri öz hüququnu müdafiə edir və bu hüquq da sənin məhəbbətindən ibarətdir ki, artiq sən bunu ona verə bilmirsən; digəri isə hər şeyini sənə qurban edir və əvəzində səndən heç bir şey istəmir. İndi belə bir vəziyyətdə sən nə etməlisən? Bu, dəhşətli dramdır.
-Əgər sən bu barədə mənim rəyimi bilmək istəyirsənsə, sənə deməliyəm ki, mən burada bir dram olduğuna inanmıram. Ona görə ki, məncə, məhəbbət... hər iki məhəbbət, xatirindədirmi, Platonun " Ziyafət" əsərində müəyyən etdiyi hər iki məhəbbət insanlar üçün bir məhək daşı misalındadır. Bəzi adamlar bu məhəbbətin birini, başqaları isə digərini qəbul edirlər. Və yalnız qeyri-platonik məhəbbəti qəbul edən adamlar əbəs yerə dramdan danışırlar. Belə bir məhəbbətdə heç bir dram ola bilməz. "Mənim əzizim, mənə bəxş etdiyiniz nəşə üçün sizə acizanə təşəkkür edirəm", budur, bütün dram bundan ibarətdir. Platonik məhəbbət üçün isə yenə də heç bir dram ola bilməz, çünki belə bir məhəbbətdə hər bir şey aydın və təmizdir, Ona görə də...
Bu anda Levin öz günahlarını və keçirdiyi daxili mübarizəni xatırladı. Və o qəflətən: - Amma, bəlkə də sən haqlısan, -əlavə etdi. - Lakin mən bilmirəm, mən heç bir şey bilmirəm.
