İnsanlar medeniyetlerinin bedelini böyle Ödemiş medeniyeti yaratmak için gerçek benliklerinin kapılarını kapatmışlar. Bu yüzden de kaybolmuşlar. Sanat bu yüzden var. Kitapları müziği filmleri tiyatroyu resmî heykeli hepsini bunlar kendilerine asıl kimliklerine dönen köprüler olsun diye icat etmişler
Sevgi alma ve sevgi verme yeteneğinden yoksun olan zeka zihinsel ve ahlaki çöküşe,nevroza ve muhtemelen psikoza bile yol açar ve ben-merkezci bir amaca odaklanan ve insan ilişkilerini dışlayan bir beynin sadece şiddete ve acıya neden olacağını da eklemek istiyorum.
Ben kimim?
Tek bir kimliğim mi var, milliyetime , etnik kökenime, dinime, sınıfıma , cinsiyetime ya da bulunduğum coğrafyaya bağlı tek bir kimlik? Yoksa çoklu aidiyetlerin, kültürel bağlılıkların, ve çeşitli mirasların , yetişme şekillerinin ve serüvenlerin bir karışımı mıyım özümde ?
Bugünün insanı bizler, bölünmüş haldeyiz. Hayatımızı bölüp her bir parçasını başka bir çekmeceye tıkarken kendimizi de ayırmış başka bir çekmeceye almışızdır.