"Bir nefret kalmıştı onu bu kazadan geriye.O kadar büyüktü ki aşktan geri kalan boşluk orayı ancak nefretin cüssesi doldurabilirdi. Nefret aşkla boy ölçüşebilecek yegane duyguydu ve ne kadar güzeldi."
"Bugünün rüzgarında yıkanan mazi gülü" diyordu üstat .Geçmişi bizim için manalı kılan şey onu bugünden bakıyor olmamızla alakâlıydı. Onun bugün ve yarın için bize vereceği hızdı aslolan.