elvan
@levn
Şu anda okuduğu kitap
-Hiç bitmeyecek mi senin bu okuman?
+Bitmeyecek.
-Hiç mi?
+Hiç.
-Niyetin katip olmak mı yani?
+Hayır.
-Ya?
+İnsan olmak.
Orhan Kemal
Orhan Kemal
Geceleri gülmek yasaksa bize,
Yasaksa gülmek bize şehirlerde.
Geceleri de değiştiririz,
Şehirleri de.
Ernesto Che Guevara
Ernesto Che Guevara
Nihayet orjinal bir hikaye ile karşılaştım.. Dili gereksiz betimlemelerden uzak sadece anlatılması gerekeni anlatan bir yapıda olduğu için 1 günde bitirebilirsin. Ama;
Ben güçsüz,zayıf karakterli, şıpsevdi, gereksiz gururlu, ve hayır o seçilmiş kişi ben olamam tarzında ortalıkta dolaşan ana kahramanları sevmiyorum..
Harry potter'a Nimbus 2000 hediye edildiğinde "Aa yok ben bunu alamam göze batmak istemiyorum zaten sağ kalan çocuğum" demiş miydi kızım. Bu neyin artistliği. Alsana o siyah keftayı !
Eğer insanlar bu dünyaya çok fazla cesaret getirirse, dünya onları ezip geçmek için öldürmeli ki tabii öldürür. Dünya herkesi ezip geçer ve ardından çoğu ezilen yerlerinden güçlenir. Ama ezilmeyenleri öldürür. Çok iyi, çok nazik, çok cesur olanları ayırt etmeksizin öldürür. Eğer bunların hiçbiri değilseniz bile sizi öldüreceğinden emin olabilirsiniz, yalnız hususi bir acelesi olmayacaktır.
Kitabı elime alıyor ve Palto’dan ne çıkacak düşüncesi ile başlıyorum okumaya.
Karşılaştığım hikâye kahramanının sıradanlığı, hiç beklemediğim bir şekilde beni öykünün içine çekiyor. Kitap, güçlü ve bi o kadarda edebi bir anlatıma sahip. Ana karakterin ve karakterlerin ruh halleri, düşünceleri ve hissiyatları zihnimin ekranında çok net bir vaziyette vuku buluyor hal böyleyken kahramanımız Akakiy, o kadar sıradan bir karakter ki gerçekliğinden ve gerçekten yaşamış bir adam olduğundan şüphe bile etmiyorum. Devlet dairesinde dokuzuncu dereceden memur olarak çalışan kahramanımızın tek yaptığı (ama yaptığı işin en iyisi olarak) verilen evrakları her gün başka bir iş yapmaksızın kopyalamak, temize çekmek. Yoksa tek yapabildiği mi demeliydim? Öyle ki üst amirinin, bir üst makam ve farklı bir görev vermesiyle bu görevi yapamadığı için huzuru kaçan ve makamı reddeden sıradan bir karakterden bahsediyorum!
En nihayetinde palto ile karşılaşıyorum; yırtık pırtık, muhtelif yerlerinde yamaların ve yıllardır kullanılmış olması nedeniyle yakasının yok denecek kadar kaybolduğu bir palto. Huzur kaçıran bir palto; sahibinin, makamların ve okuyucunun. İşte bu noktada huzurumuzun kaçmasına neden olan yazarın hiciv sanatına tanıklık ediyorum. Üslubun yalın gerçekçiliğinin yanında eseri, benim nezdimde önemli kılan en önemli özelliği ise yazarın alaycı ve eleştirel bir dil kullanmasıdır. Tüm bunların dışında yazar tarafından aydınlatılan bir diğer bölümü; insanların içindeki kötü yanın vurgulanması ve insanı insan yapan değerlerinden, özelliklerinden uzaklaşmaları oluşturuyor. Bu uzaklaşma insanların olağandışını, olağan olarak kabul etmeye meyletmesiyle meydana geldiğini düşünüyorum. Bu durumu, Antagonist yani Karşıt Kişi’nin farkında olamamaktan ileri geldiğini kitaptan bir örnekle
