Bir kız yıldızları görebildiğini söylüyor ve bende kahroluyorum
Titan'ın Laneti benim için gerçek bir roller coaster deneyimiydi. Kitabı okurken o kadar çok duygu değişimi geçirdim ki bunu kelimelerle açıklamam çok zor.
Bana çok farklı duyguları bir kitapta hissettiren kitapların sayısı bir elimin beş parmağını geçmez ve rahatlıkla söyleyebilirim ki Titan'ın Laneti o kitaplardan biriydi benim için.
Kitap; Thalia, Annabeth ve Percy'nin iki melez çocuğu bulup kampa götürmek için görev almalarıyla başlıyor. Bianca di Angelo ve Nico di Angelo. Artemis avcılarının ve Zoe Nightshade'in de kitaba girmesiyle planları hiç beklemediği bir yöne evriliyor. Her şeyden daha önemlisi bu görevde Annabeth'i kaybediyorlar.
Annabeth sonlara kadar kitapta yok onun yerine yeni karakterlerimiz var. Zaten kitap başlamasıyla birlikte size beş altı karakteri birden fırlatıyor ve neye uğradığınızı şaşırıyorsunuz. En azından ben şaşırmıştım. Özellikle de Bianca'nın Artemis'in teklifini sanki akşam yemeğinde ne yiyeceğini seçmesi kadar kısa bir sürede kabul etmesiyle kendime "Bu kitap nereye gidiyor?" sorusunu sormak durumunda kaldım.
Çok geçmeden sanki işler daha da karisamazmis gibi daha da karmaşık bir hal alıyor. Artemis kayboluyor ve görev artık bizzat karakterlerin ayağına geliyor. (Gerçekten ayağına geliyor)
Ama bir sorun var ki Percy bu görev için seçilmiyor. Bu onu söz konusu Annabeth'in hayatıyken tabii ki durdurmuyor ve Pegasusunu da alıp Melez Kampı'ndan firar ediyor.
Zoe onu başta istemese de ekibe yardımlarından dolayı kabul etmek zorunda kalıyor böylece ekibimiz tamamlanıyor. Fakat aldığımız küçük zafer uzun sürmüyor.
"Başıma bir şey gelirse bunu Nico'ya ver. De ki... De ki üzgünüm."
"Bianca, hayır!"
İşte çölün ortasındaydık ve Bianca di Angelo kaybolmuştu.
Bianca'nın kaybı beni baya etkiledi ama en çok da Nico'ya üzüldüm. Çaresizce
Kan ve gül1000Kitap
Değil mi ki Nergis'leydim, tüm alemle de bir bütün ve tektim. Tepemdeki gökyüzü, ayağımın altındaki taş, rüzgarla sürüklenen dal parçası dostum, kardeşim, sırdaşımdı. Yıllarca her gün lanet okuduğum hayat, sonsuz haliyle kabulüm ve başım üstündeydi.
Reklam
Gençlik ateşiAşk
Kitabı okurken gençlerin heyecanını ve karmaşık duygularını çok canlı hissediyorum; karakterlerin birbirleriyle kurduğu bağlar beni sürükleyici bir şekilde içine çekiyor. Her sayfada gençlik enerjisiyle dolu bir dünyada kendimi buluyor ve bu akış beni okumaya devam etmeye zorluyor :)))
Yeşim taşı ve ejderhalar
Fena değildi.
Beni o kadar etkileyen bir kitap olmadı. Ying'in bazı hareketlerini kriz geçirerek okudum.
Ye-yang'ın "Ben seni korurum leydim." tavirlarindan nefret ettim. Kız orda kendini koruyabilirken sen gelip kıza senin bana ihtiyacın var algısı yaratıyorsun.
KIZI KİTAP BOYUNCA MANİPÜLE ETTİN!
Ying'in aklının başına geldiği sahnelerde çok mutlu oldum
Yaş sınırı: +13
Puan vermedi
Gölgelerin Varisi ~ Melissa Landers ~
#alıntı
"Size bir tavsiyede bulunmama izin verin, tapınak leydim. Kötülüğü burada, en beklenmedik yerde bulacaksınız. Gölgeler beni tükettiğinde ve ben hiçliğe karıştığımda, tapınağın sizden sakladığı her şeyi unutmak isteyeceksiniz."
.
#okudumbitti #kitapyorumu
Herkese merhaba,
Fantastik okumayı sever misiniz? Büyüleyici bir evrenin içine hapsolup, kahinler, lanetler, büyüler, soylu aileler, tanrıçalar ve daha birçok unsura ev sahipliği yapıyor.
Laneti yüzünden geceleri gölge, gündüzleri kral olan Kian Hannibal Mortara
ve
Henüz özel gücünü keşfedememiş rahibe Cerise Solon...
Yıllar önce tanrıçaya başkaldıran soylu aileler lanetlenmiş ve doğan ilk çocukları bu lanetten nasibini almıştır. Cerise ise ailenin ikinci çocuğu olarak dünyaya gelmiş ve kahin olma potansiyeline sahip olarak yetiştirilmiştir.
Peki ya Cerise ve Kral Hannibal Mortara'nın yolları nasıl kesişti? Kader onlar için ne planlıyor?
Gücünü keşfedememiş Cerise için her şey zor ama üstesinden gelmek istiyor..
Gölge Kral'ın elçisi olarak görevlendirildiğinde her şey planlananın dışında şekillenir. Entrikalarla dolu sarayda neler yaşayacak acaba?
Lanetli Kral birkaç ay sonra tamamen gölgeye dönüşecek ve bir evladının olmaması krallığını kaosa ve güç boşluğuna sürüklemeye gebe.
Kitap çok akıcı bir şekilde ilerledi ve heyecan bir saniye son bulmadı. Heyecanlı bir fantastik okumak isteyenler #gölgelerinvarisi kitabına bakabilir.
Kitap Sokrates’in bir yere davet edilmesi ve oraya gidip sohbet etmesi üzerinedir.
1. Kitap
İlk başta yaşlılıkla ilgili sohbet edilir.
Sokrates: “yaşını başını almış adamlarla sohbet etmeyi severim, dedim; neden dersen, bizim de belki geçeceğimiz yoldan çoktan geçmiş onlar. Onlardan öğrenebiliriz bu yolun nasıl olduğunu: İnişli çıkışlı mı, düzayak ve rahat mı?”
Kephalos: “biz yaşlılar ara sıra toplanır konuşuruz. Bir araya geldik mi çoğumuz ağlaşır durur. Kimi, gençliğin zevklerini, aşkı, şarabı, cümbüşleri, daha nice nice şeyleri yana yakıla anlatır, dert yanar. Yaşamak oydu, şimdi yaşamıyoruz artık, der. Kimi de, kocadığından ötürü yakınlarının kendilerine kötü davrandıklarından, yaşlılık yüzünden neler çektiklerinden dem vurur. Ama bana öyle gelir ki yakınmalarının asıl sebebi bunlar değil Sokrates. Bütün bunlar yaşlılık yüzünden olsaydı, ben de, ben yaşta olan herkes de aynı dertlere düşerdik. Oysa ki, hiç de böyle dertlenmeyen birçok ihtiyarlar bilirim. Bir gün şair Sophokles'leydim. Biri geldi sordu ona: "Aşkla aran nasıl? Hâlâ kadınlarla düşüp kalkıyor musun?" Sophokles: "Bırak canım sen de," dedi, "bu işten kurtulduğuma bilsen ne kadar seviniyorum. Deli ve belalı bir efendinin elinden kurtulmuş gibiyim." Sophokles'in bu sözünü beğenmiştim o zaman. Yine de beğeniyorum. Gerçekten, ihtiyarlık bu bakımdan kurtuluş sayılır. İstekler, hırslar gevşeyince insan rahatlar, Sophokles'in dediği gibi zırdeli bir zorbanın elinden yakasını sıyırmış olur. Yaşlıların yakınlarından çektiklerine gelince Sokrates, bunların da sebebi ihtiyarlık değil, insanların kendi huyudur. Ölçülü, uysal olana ihtiyarlık dert olmaz. Öyle olmayana ise gençlik de bela olur, ihtiyarlık da.”
Yani isteklerin bitmesini bir özgürlük olarak görür ve eğlence, cinsellik hasreti çekeni de yaşlılıktan
Reklam
Reklam