Sabahattin Ali, hikâyelerindeki o gerçekçi ve çıplak gözlemi bu kez ruhunun en derin, en kırılgan köşelerinden süzülen lirik ve hüzünlü dizelerle önümüze seriyor. Parmaklıklar ardında yazdığı "Aldırma Gönül"den, melankolinin ve yalnızlığın doruklarındaki "Leylim Ley"e kadar ezbere bildiğimiz pek çok ölümsüz eserin filizlendiği bu derleme; onun maruz kaldığı haksızlıklara, sürgünlere ve toplumsal adaletsizliklere karşı şiirle ördüğü zarif ama yıkılmaz direnişi gösteriyor. İnsanın içini sızlatan bir gurbet hissi, doğa tutkusu ve dindirilemeyen bir sevda arayışıyla harmanlanan bu şiirler, yazarın erken yaşta susturulan sesinin edebiyatımızda sonsuza dek yankılanacak en naif mirasıdır.
Puan vermedi·207 syf.·
2026 10. kitabı
Sevmek Mübalağa Sanatıdır abartın deyimi ile Ahmed Arif'in bu kitapta çıtayı ne kadar zirveye taşındığına şahit oldum
Ahmed Arif hayatı boyunca bır tek kadını sevmiş ve
Kıtap Ahmed Arif'in Leyla Erbil'e olan sevdasını kaleme alıyor ona yazdıgı mektuplara yer veriyor
Ama bu mektuplara cevap olarak leyla Erbil'ın yazdığı mektuplara yer verilmemiş kitapta
Ahmed Arif leylâ Erbil evli olmasına rağmen ona olan aşkından vazgeçmiyor
Leyla Erbil bu diyaloğu dostluk çizgisinde tutmaya çalışsa da Ahmed Arif tüm yoğunluğu ile içindeki bu sevdayı dıle getırmekten gerı durmuyor.
Aslında Ahmed Arif'in sevdasını kaleme alırken şiire dökerken bır yandan da yaşadığı maddı ve manevi zorluklardan bahsediyor Leyla Hanıma
sürgün yıllarını üzerinde ki siyasî baskıyı yoksulluğu anlatıyor.
O zamanın şartları ile edebiyatı kaleme alır ve toplumun edebiyata olan bakış açısına isyan eder
"Bu memlekette, edebiyat adıyla yenen b*kların, işlenen fikir cinayetlerinin hesabını mutlaka sorucaz.
Sormak, sormağa yeti kazanmak için de yazmak gerek."
Aslında sevdası ile birlikte yürütmüştür yaşam mücadelesini davasını
ve bunu tüm içtenliği ile Leyla hanıma aktarmıştır tüm duygularını filtresiz kaleme almıştır.
Umudunu dâimâ diri tutan eşsiz bir şairdir
Mektuplarında Leyla Erbil'e yazdığı
Şu kısımın içtenliği beni mest etti doğrusu
Canım Benim, Bilir misin, "canım" dediğimde içimden canımın çıkıp sana koştuğunu duyarım hep.
Sevgi, ancak bu kadar güzel kaleme alınabilirdi
Mektupları ve şiirleri ile büyülendiğim bir kitaptı son cümleyi de yine bir şiiri ile bitirmek istiyorum
Gör, nasıl yeniden yaratılırım,
Namuslu, genç ellerinle.
Kızlarım,
Oğullarım var gelecekte,
Herbiri vazgeçilmez cihan parçası.
Kaç bin yıllık hasretimin koncası,
Gözlerinden,
Reklam
Bir Ömür Süren Adanmışlığın Sarsıcı Sızısı
Satırlardan yükselen o devasa hasret duygusu, okuyucunun göğsüne ağır bir taş gibi otururken, şairin siyasi baskılar ve yoksulluk içindeki yalnızlığı Leylâ’ya olan tutkusuyla amansız bir savaşa girişir. Mektupları okurken, bir insanın başka bir insanı hücrelerine kadar nasıl kutsayabildiğine şahit olur, gururun tamamen yıkıldığı o en kırılgan ve savunmasız hali içinizde hissedersiniz. Şairin çektiği acı öyle derindir ki, her sayfada adeta hıçkırıklarla dolu tekinsiz bir geceyi yaşarsınız. Eser, sadece romantik bir bağlılığı değil; dostluğu, sığınmayı ve hayata tutunma arzusunu da aynı sıcaklıkla hissettirir.
Selam kitap dostlarım! Bugün sizi kelimelerle adeta bir sinema filmi çeken, kurgunun sınırlarını darmadağın eden muazzam bir kalemin oyun alanına davet ediyorum.
Viator'un Güncesi - @rosieburada
Keşke çok daha önce tanışsaydım dediğim vizyoner bir yazarın ellerinden çıkan Viator’un Güncesi, polisiye ve psikolojik gerilimi meta-kurmaca ile öyle dâhice harmanlamış ki, yazarın zekasına ve anlatımının asaletine hayran kalmamak elde değil. Edebi doyumu zirveye taşıyan, adeta büyüleyici bir şaheser duruyor karşımızda.
Hikaye, şehirde baş gösteren esrarengiz cinayetlerin gölgesinde, yazar Leylim Şayeste’nin kendi yarattığı "Viator" karakteriyle olan sıra dışı yüzleşmesini konu alıyor.
Yazar, öyle illüzyonist ve güçlü bir anlatım sergilemiş ki, kağıt üstündeki bir karakteri somut bir varlığa dönüştürerek "Hangisi doğru, hangisi kurmaca?" sorusuyla zihninizde fırtınalar koparıyor.
Kurulan o karanlık ve tekinsiz atmosfer, sayfaları nefes almadan çevirmenizi sağlarken, yazar adeta bir psikolog titizliğiyle insanın kalıplara sığmayan doğasını, içimizdeki iyilik ve kötülük dengesini ilmek ilmek işliyor.
Sadece bir "kim yaptı?" gizemi sunmakla kalmayıp, zihnimizin yarattığı gölgelerin gerçek insanlardan daha somut olabileceğini gösteren bu yüksek dehalı kurguyu mutlaka kütüphanenize eklemelisiniz.
Yeni kitaplarını ve yaratacağı yeni dünyaları sabırsızlıkla beklediğim bu eşsiz yazarın büyüsüne kapılmaya hazır olun. Şimdiden keyifli okumalar dilerim!
Hasretinden Prangalar Eskittim benim için sadece bir şiir kitabı değil, aynı zamanda aramda özel bir bağ olan bir eser. Bu yüzden okurken şiirlerin anlamı benim için daha da derinleşiyor. Ahmed Arif’in aşkı, özlemi ve hasreti güçlü bir şekilde anlatan dizeleri, kitabı sadece okunacak değil, hissedilecek bir eser haline getiriyor. Hem duygusal anlatımı hem de benim için taşıdığı özel anlam sayesinde unutulmaz oldu.
Seni, anlatabilmek seni.
İyi çocuklara, kahramanlara.
Seni anlatabilmek seni,
Namussuza, halden bilmeze,
Kahpe yalana.
Ard- arda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
Dışarda gürül- gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım,
Bir o yana
Bir bu yana...
Seni bağırabilsem seni,
Dipsiz kuyulara,
Akan yıldıza,
Bir kibrit çöpüne varana,
Okyanusun en ıssız dalgasına
Düşmüş bir kibrit çöpüne.
Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
Yitirmiş öpücükleri,
Payı yok, apansız inen akşamlardan,
Bir kadeh, bir cıgara, dalıp gidene,
Seni anlatabilsem seni...
Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini...
SES
(Öykü)
Sabahattin Ali
Sabahattin Ali’nin düş, düşünce ve gözlem dünyasına dönük yolculuğunuza, yazarın değerli beş öyküsünü bir arada sunan ve adını ilk öyküsünden alan Ses ile devam ediyoruz.
Kitaptaki öyküler:
* Ses
* Köpek
* Sıcak Su
* Mehtaplı Bir Gece
* Köstence Güzellik Kraliçesi
Ses hikâyesinde anlatıcı, Anadolu’nun ücra bir yerinde memur olarak çalışmaktadır. Medeniyetin birçok imkânından mahrum bu yerde, tesadüfen bir köylünün söylediği ve bugün hepimizin bildiği, İbrahim Tatlıses yorumuyla da ünlenen Leylim Ley türküsünü dinler. Bu olağanüstü ses karşısında adeta büyülenirler ve el birliğiyle bu köylüyü Ankara’daki konservatuvara kabul ettirmeye çalışırlar.
Kıt imkânlarla konservatuvar görevlilerinin karşısına çıkarılan bu genç adam, kendisini burada son derece yabancı hisseder. Büyük bir yeteneğe sahip olmasına rağmen, bulunduğu ortamın ruhuna uyum sağlayamaz; sesini istediği gibi kullanamaz ve yapılan sınavın önemini de tam anlamıyla kavrayamaz. Sonuçta elenir. Ertesi gün anlatıcı onu görmek için otel odasına gittiğinde, sazını yol parası yapmak için sattığını ve çekip gittiğini öğrenir.
Bu hikâye, halk ile aydın arasındaki büyük uçurumu anlatması bakımından son derece değerlidir. Aslında çok nadir bulunan bu ses, sahibinin yetiştiği kültürel bağlamdan koparılarak teknik araçların ve yabancı insanların bulunduğu bir salona taşındığında yabancılaşır. Hikâyedeki “Orada bir türlü sesimi bulamadım.” sözü de bunu açıkça ifade eder. Yetenek vardır; ancak onu besleyen ortam kaybolmuştur.
Köpek hikâyesinde ise bir mühendis ile bir çoban arasında gelişen diyaloglar üzerinden aydın–halk çatışması ele alınır.
Sıcak Su öyküsünde birbirini seven iki insanın fedakârlıkları, devleti temsil eden iki jandarma tarafından değersizleştirilir. Hikâyede devlet
Reklam
Reklam