Hassas midelilerinin okumasını tavsiye etmem
Kitap gerçekten güzeldi, konusu farklı, sizi içine çeken bir işleyişi var. Özellikle kurgusu gayet başarılıydı.
Kitabın konusunu başka birisinin bakış açısından okumak güzel değildi....Ben birinci ağızdan yazılmış kitapları severim. Bu ilahi bakış açısı diyorlar ya en sevmediğim tarzdır kitaplarda 
Leziz Kadavralar da vardı malesef... Kitap full dehşet, vahşet, kan, kesme, insan eti yeme, bunlarla dolu.Gerçekten hassas insanların okumaması gereken bir kitap. İçinde yazanları okumak sağlam mide ve psikoloji istiyor.
Özellikle sonu
Bu kadar büyük bir ters köşeyi asla beklememiştim asla.... Kalbim kırıldı resmen ...
Puanımdan da anlarsınız ki sevdim, ama herkesin okuyamayacağı türden bir kitap.
Leziz Kadavralar da vardı malesef... Kitap full dehşet, vahşet, kan, kesme, insan eti yeme, bunlarla dolu.Gerçekten hassas insanların okumaması gereken bir kitap. İçinde yazanları okumak sağlam mide ve psikoloji istiyor.
Özellikle sonu
Bu kadar büyük bir ters köşeyi asla beklememiştim asla.... Kalbim kırıldı resmen ...
Puanımdan da anlarsınız ki sevdim, ama herkesin okuyamayacağı türden bir kitap.
Çağrışım yüklü enfes bir kitap okudum.
Toz, toprak, kömür, çimento, briket, cüruf… Kuru bir yaşam.
Depreşme, bellek, hasar, deneyim, açlık.
Açlık insanı ele geçirir, ete hükmeder, zihni boyun eğdirir. Açlık yorulmaz. Açlık, yemek sözcüklerini lezzetlendirir, zihne yemeği düşündürür, kendini perçinler. Leo, onu bir melek olarak görerek başa çıkıyor; onunla konuşarak, varlığını kabullenerek. Kamp dönüşünde bile onunla yaşamaya devam edecektir. Çünkü kamp insanı cansız bir şeye dönüştürür; o artık değiştirilmiş bir varlıktır.
Yaşamak; rayından çıkmış, toza, kara ve sıcağa bulanmış, altüst edilmiş bir şey. Kahramanımız Leo Auberg, genç yaşta Sovyet çalışma kamplarında geçirdiği günleri anlatıyor. Tek vazifesi yaşamda kalmak; bunun için çok şeye katlanması gerekir. Çünkü büyükannesi ona, “Döneceğini biliyorum,” demiştir. Oysa büyükannesi orada değildir. Orası, bilinen her şeyin başka bir şeye dönüştüğü yer: kamp. Devam edebilmek için sinmek ve nefes almakta inat etmek gerekiyor.
“Ben kimim?”den “Ben neyim?”e sürüklenen bir gerçekliğin hikâyesi bu. Soyutta müthiş bir başarıya ulaşan, somuttan imgeye geçişte düşün dünyasında leziz bir tat bırakan bir kitap. Gökyüzü katlanıyor, madde dönüşüyor, nesneler büzüşüyor ve bütün bunlar sözcüklerle yapılıyor. Zaman sessiz ve düz; bir günden diğerine yaşananlar neredeyse hep aynı hüznü barındırıyor.
Okuması zor ve emek isteyen bir kitap olduğunu söyleyerek bitireyim. Okurken hızlı olmayı tercih edenler muhtemelen sevmeyecektir…
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
#SonGün içerisinde kendi hikayesi de bulunan @ozancan_de ın derlediği, edebiyatımızın güçlü kalemlerinin bir araya geldiği ve son gün temalı hikayelerinin bulunduğu bir öykü seçkisidir.
Her yazar son günü kendine göre yorumlarken okura da birbirinden güzel ve farklı türde okuma şöleni sunmuş. 19 yazar ve öyküleri kısaca;
- Hizmet ettiği aileyi gerçekten sahiplenen bir yapay zekanın aile huzurunu bozan bireye bulduğu çözüm.
- Herşeyi unutmadan önceki son günü sahnede karşılamak isteyen oyuncu.
- Yaptığı leziz patatesli böreğe atılan iftiranın intikamını son Altın gününde alan ev hanımı.
- İkizlerin bedenen birbirlerinden ayrılmadan önceki son anlarını
- Son gün temalı öyküsüne yazacak ilhamı arayan ve tekrara düşen bir yazar.
- ️Kaybettiği kız arkadaşı ile yaşama sebebini de kaybeden bir erkeği.
- Kabul görmemiş, benimsenmemiş aile üyesinin son günü
- ️İyi hissetme üzerine kurulu bir toplumda yasak olan duyguya kapılan bireyin son seansı.
- Tedaviye başlamadan önce unutmak istenmeyen arkadaşa yazılan son mektup
- Hastanede izine ayrılmak için son mesai bitimini bekleyen doktor ve kalmak ile gitmek arasında kalan hastanın son dakikaları
- Bir annenin doğmamış bebeğinin son gününü ilk gününe çevirmesi
- Balkan Harbinde Rumeli'de bulunan bir gazetecinin katıldığı son vampir avı
- Nazi Almanyasında bir diktatör ve sevgilisinin son günü
- Yıllar önce bulunan bir gömü ve lanetin son sürprizi
- İlk düellosundan kaçan Cem'in son düellosunda yaşadıkları
- İdama mahkum arkadaşını kurtarmak isteyen acemi dedektifin son saatleri
- Adını ve yaşamı sorgularken Dünyanın son gününü yaşayan Songün'ü.
- İçindeki boşluğu sanal ortamda doldurmaya çalışırken kayboluşun güncesini tutanı.
- Doğup büyüdüğü asteroitte son gününe uyanan madenci ve kaybettiği anne yadigarı kolyenin sırrı
Eğer
Puan vermedi·192 syf.·
2026 49. kitabı
Off… Ben ne okudum şimdi ya?
Agustina Bazterrica , bu kitabı nasıl bir zihinle yazdınız gerçekten dehşet içindeyim. Leziz Kadavralar, korkutucu, tiksindirici ve son derece rahatsız edici bir kitaptı. Hatta öyle ki, kitabın vermek istediği mesajı bir kenara bırakıp çoğu zaman yalnızca yarattığı dehşet duygusuna odaklandım.
Evet, belli ki güçlü bir distopya ve sert bir toplumsal eleştiri sunuyor; ancak bende bıraktığı ilk etki ne yazık ki düşünsel derinliğinden çok mide bulandırıcı ve huzursuz edici tarafları oldu. Herkese hitap edecek bir kitap kesinlikle değil. Ben kendi adıma “mutlaka okuyun” diyebileceğim bir kitap olarak görmüyorum. 
Leziz Kadavralar
Agustina Bazterrica , bu kitabı nasıl bir zihinle yazdınız gerçekten dehşet içindeyim. Leziz Kadavralar, korkutucu, tiksindirici ve son derece rahatsız edici bir kitaptı. Hatta öyle ki, kitabın vermek istediği mesajı bir kenara bırakıp çoğu zaman yalnızca yarattığı dehşet duygusuna odaklandım.
Evet, belli ki güçlü bir distopya ve sert bir toplumsal eleştiri sunuyor; ancak bende bıraktığı ilk etki ne yazık ki düşünsel derinliğinden çok mide bulandırıcı ve huzursuz edici tarafları oldu. Herkese hitap edecek bir kitap kesinlikle değil. Ben kendi adıma “mutlaka okuyun” diyebileceğim bir kitap olarak görmüyorum. Leziz Kadavralar
Bir tatlıdan daha leziz
Bu nasıl güzel bir kitaptır böyle… Hani tatlı yersiniz de ağzınızda enfes bir tat bırakır ya da yemek sonrası … Öyle mükemmel bir tat… Bu yazarla tanışmak ne kıymetli. Bu kadar harika bir kitap olacağını düşünmemiştim ama öyle güzel ki anlatmak için kelimeler yetmiyor. Hikayenin içine bir giriyorsunuz Rıdvan, Behiye, Suad, Eliz… daha kimler kimler oluyorsunuz. Ah Nermin Hanım nasıl bu kadar güzel bir kitap yazabildiniz… Resmen hayran kaldım. Kalemine , anlatımına , konusuna , kişilere , her şeye … Yüreğim cız ede ede okudum resmen. Alıntılar yaptığım o kadar güzel söyleri vardı ki kitabı aslında baştan sona alıntılamak istedim. Mektuplarla yazılan bir hayat ve bir sürü kişi okurken hepsinin aslında bir kişi de tekrar buluşması ne kadar güzeldi. Yazılacak söylenecek o kadar güzel sözler var ki bu kitap için herkesin mutlaka okuması gerekiyor. Yazarla daha tanışmamış olanlar kesinlikle bu kitapla başlayabilirler. Ben yazarın şans verdiğim ilk kitabıydı ve iyi ki bu kitapla onu tanımışım diyorum ve diğer kitaplarını okumak için aşırı sabırsızlanıyorum. Mükemmel bir kitaptı. Uzun zaman sonra okuduğum ve tanıştığım en iyi yazarlardan oldu. İyi ki okudum ve bu yazarın kalemiyle , hayal dünyasıyla ve onun beyninin içindeki kişiyle tanıştım… Yazarımıza bir not: Mürekkebi hiç kurumasın , aklından geçenleri yüreğiyle beraber kaleminin ucundan dökülmesi dileğiyle… İyi ki var…Okuyuculara iyi okumalar dilerim.
Okuması en leziz tragedyalardan biri, çok akıcı ve dehşetli. Sophokles bu işi biliyor.
Oidipus'un bence en ayırt edici yanı, gerçeğin felaketi olabileceği ihtimalini sezinlemesine karşın yılmadan onun peşinden koşmasıdır. Nitekim yüzleştiğinde de ilk yaptığı şey bilmeden yaptıklarının sorumluluğunu alıp kendisini cezalandırmak olur. Bu haliyle gurur duyulacak, örnek teşkil eden bir karakter.
Haricinde, bu eserde de yine siyasal izler bulmak mümkün: "Adaletsiz krala boyun eğilmez. (...) Bu kent yalnız senin değil." (s. 24). Kentin hükümdarın malı değil, yurttaşların ortak malı olarak görülmesi bugün bile içselleştiremediğimiz bir değer. Meşruiyetin güçten değil adaletten gelmesi vurgusu da oldukça önemli.
