“Buck, derinlerinde saklı duran eski çağlardan kalma bir sesi işitiyordu. Bu ses, karanlık ormanlardan, avların izini süren kurtlardan, ateşin etrafında oturan ilkel insanlardan geliyordu. Ve bu ses her geçen gün daha güçlü çağırıyordu.”
İnsanlar acı çekmediklerinde, sorgulamadıklarında ve seçim yapmak zorunda kalmadıklarında “mutlu” olurlar. Bizim amacımız, onların bu tür tehlikelerle yüzleşmesine izin vermemekti. Hakikat mi daha önemlidir, yoksa huzurlu bir mutluluk mu? Biz mutluluğu seçtik.