Tanrım, sana tapınmayı yadsıyalı sevmeyi unuttuk. Alçakgönüllü, haddini bilir insanlar olmayı unutalı sevemez olduk. Sevgi yerine, yüreğimizin sıcaklığıyla sevemediklerimize saygıyı, üzülmek yerine başkaldırmayı
koyduk. Yeteneklerimize olan sonsuz güvenimizle kendimizi her şeyin sebebi olarak bildik. Böylece kötülüklerin yükünü yüklendik; cesaretimizi övdük. Zenginliğin kendimizde olduğunu kabul edip onları ortaya çıkarmaya uğraşırken zenginliğimizin asıl kaynağını kuruttuk.