merve
@lienadis
18 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
"İnsanlar hem kendilerine, hem de başkalarına durmadan güçlük çıkarırlar ama asla yılmamalı. Yolunun üstüne bir dağ çıkan yolcu gibi olmalı. Şüphesiz, bu dağ olmasaydı yol daha rahat, daha kısa olurdu ama mademki dağ vardır, onu aşmak gerekir."
İlk kez bir kitabı okurken bu kadar çok ağladım. Öyle güzel yazılmış ki, okurken sanki anlatılanları ben yaşıyormuşum gibi hissettim. Hasan için çok üzüldüm, Emir'in babasına çok kızdım. Emir'i ne kadar anlamaya çalışsam da bir türlü affedemedim. Hasan ölmemiş olsaydı da Emir ondan özür dileseydi belki affedebilirdim. Ali'den Hasan'a, Hasan'dan Sohrab'a aktarılan zorlu yaşamı okudukça "böyle olmak zorunda mıydı?" diye defalarca düşündüm. Soluksuz okunacak mükemmel bir eser ve an itibariyle en sevdiğim kitaptır.
Sonra, bir şey fark ettim: Az önceki düşünce, eskisi kadar dikenli değildi. Sohrab'ın kapısını çekerken, kendi kendime sordum: Yoksa bağışlanmak böyle mi tomurcuklanıyordu? Gürültülü patırtılı bir veda töreniyle değil de, eşyalarını sessizce toplayıp bir gece yarısı, habersizce sıvışarak mı?
Puan vermedi·558 syf.·
17 günde okudu
·Okunma: 05 Ocak 2018 01:04
·2018 1. kitabı
