Daha güzel yaşamlara duyulan özlem ve bekleyişi onlarla birlikte gömüyoruz. Daha güzel yaşam diye bir şey yok. Daha güzel yaşamlar ötelerde değil. Daha güz yaşam başka biçimde değil. Güzel yaşam burada. Taksim Alan’ında.
dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz.tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır.tramvaylardaki tutamaklar gibi.uzanır tutunurlar.kimi zenginliğine tutunur; kimi müdürlüğüne; kimi işine, sanatına.çocuklarına tutunanalar vardır.herkes kendi tutamağının en iyi, en yüksek olduğuna inanır.gülünçlüğünü fark etmez.
Tutamıyordu beynini, cümle yapmaktan alıkoyamıyordu.Arada sırada usanıyordu o da, pineklediği yerde düşünmekten. Pinekleyerek düşünmek gerçek düşünmek değildir biliyordu.