Kitabı okurken aslında insanın yaşamının sadece kendisi için değerli olduğunu anladım. Başkaları için hiç bir değeri yok, en fazla sevdiğin insanlar senin için üzülür sonra onlar da kendi yaşamına bakar.
Bazı insanlar elindekinin kıymetini bilmeden yaşamın anlamını bulmaya çalışıyor, bazıları ise sadece elindekilerle hayata tutunmaya çalışıyor. Elimizdekilerin kıymetini var olduğu anda bilmeliyiz. Bunu yazarken bile ne kadar çok şeyi ertelediğimi ama belki de hiç birini yapacak zamanımın kalmayacağını düşünmek bile aslında ne kadar çaresiz varlıklar olduğumuzu hatırlatıyor bana.