"Önce bir gemiyle geldiler.Misafirlerimizdi,onları sahilde hediyelerle karşıladık.Silahsızdık.Çünkü hiç ihtiyacımız olmadı.Kardeştik,severdik,paylaşırdık.Silahı onlar tanıttı.Tutarken yanlışlıkla elimizi kestik,kanımız aktı.Evlerimize buyur ettik.Yedirdik,içirdik,,yatırdık,hizmet ettik.Topraklarımızı,dağlarımızı,sularımızı,ovalarımızı gezdirdik.Sevindiler.Sevindik!
Renkleri ne kadar beyazdı.Sonra gittiler.Memnun ederek uğurladık dostlarımızı.Birgün, tam sabah gün doğarken ,ak tenli dostlarımız gemileriyle çok,çok olarak geldiler.Beklemiyorduk;çok erken gelmişlerdi.Demek sevmişlerdi bizi,toprağımızı,göğümüzü...Sevindik.Çoktular,silahlıydılar;üstelik silahlar da ellerini kesmiyordu.Ayakları karaya bastı ve sonra hiç olmayacak olan oldu.Şaşırmıştık.Acaba ne yapmıştık da beyaz dostlarımız bizleri öldürüyordu."