#Spoiler İçerir#
“Ölüme ve karanlığa baktığımızda korktuğumuz şey bilinmezliktir, başka bir şey değil.”
“Çok zor” dedi sonunda Harry, alçak sesle, “onun bir daha bana yazmayacağını bilmek.”
“İnsanlar haklı değil de haksız olanları çok daha kolay bağışlarmış.”
Sirius’un ölümünden sonra ölüm yiyenler ülkede birçok olay çıkarmış ve saldırılara halen devam ederken Harry Dursleylerin evinde olayları takip eder. Bir gün Dumbledore’dan bir mektup alır. Dumbledore onu Dursleylerden alacağını ve bir gezintiden sonra onu Ron’un evine bırakacağını söyler. Harry, Dumbledore ile bir hocayı Hogwarts’a gelmeye ikna eder ve tatilinin kalanını Ron ve ailesiyle beraber geçirir. Okula dönünce Dumbledore ile eski anılar içinde Voldemort’un geçmişini öğrenir. İksir dersinde kitaplıktan ödünç aldığı melez prensin kitabıyla dersin gözdesi olur. Diğer yandan Malfoy’un şüpheli hareketleri gözüne çarpar. Okul başlayıp bitene kadar Harry’nin şüpheleri hiç bitmez ve acı bir olayla şüphelerinde ne kadar haklı olduğunu anlar.
Kitabı okurken şaşırdığım çok fazla yer oldu. Aslında serinin başından beri süregelen bir şaşkınlığım var. Her zaman filmlerin kitapla aynı olduğunu ve yeterli olduğunu düşünürdüm ama asla öyle değilmiş. Filmler hiçbir şey anlatmıyormuş. Kitapları okudukça filmler gözümde çok eksik kaldı. Voldemort’un okula gelip Dumbledore’dan öğretmen olmak için izin istediği sahneye çok şaşırdım.
Kitap tahlili ve yorumun devamı için link profilde
Paylaşımlar İnstagramda Link Profilde
Kitaba ilişkin detaylı yorum postu, reels videoları ve alıntılar postu hafta boyunca instagrama eklenecektir.
NOT: Yorum postu ve ilk reels paylaşılmıştır.
İnstagram hesap linkini profilde bulabilirsiniz
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
#Spoiler İçerir#
“Bazı yaraların şifa bulmayacak kadar derin olduğunu unuttum.”
“Madam Pomfrey’ye göre düşünceler hemen hemen her şeyden daha derin yara izleri bırakabilirdi.”
“Kayıtsızlık ve ihmal, düpedüz sevmemekten daha fazla hasar yaratır çoğu kez.”
Dursley’lerin evi yeterince zor değilmiş gibi Harry bir de Voldemort bir olay yapacak mı, insanlara saldıracak mı? diye yazı hep korkulu geçirir. Bir gün sokakta yürürken kuzeni ve kendisine ruh emiciler saldırır. Harry kendini ve kuzenini korumak için yasak olmasına rağmen sihir yapar ve ruh emicilerden kurtulur. Eve döndüğünde sihir bakanlığı tarafından yargılanacağına dair mektup alır. Dava gününü sıkıntıyla beklerken bir gün evine deli göz Moody ve arkadaşları gelir. Harry çoğu kişiyi tanımaz ancak daha sonra hepsinin Voldemort’a karşı kurulan Zümrüdüanka yoldaşlığının üyeleri olduğunu öğrenir. Yoldaşlıkta vakit geçiren Harry’nin davası görülür ve Dumbledore’un da yardımıyla beraat eder. Okulda dersler başlar ancak Harry rüyalarında Voldemort’un zihnine girdiğini ve neler olduğu görmeye başlar. Rüyalar sevdiklerine zarar verdiğini gösterdikçe Harry için işler iyice karışır.
Kitapta her sahne oldukça iyiydi. Umbridge karakter olarak çok iyi işlenmişti. Sinir bozucu, her şeye karışan, sadece kendi istekleri olsun diye uğraşan ama sanki mümkünmüş gibi kıyafetleriyle ve mimikleriyle sevimli olmaya çalışan çok irrite edici bir karakterdi. Okurken o kadar sinirimi bozdu ki okuldakilerin bir sene boyunca ona katlanması bence çok büyük bir başarı.
Kitap tahlili ve yorumun devamı için link profilde
#Spoiler İçerir#
“Tuhaftır, eğer bir şeyden korkuyorsanız ve zamanı yavaşlatmak için her şeyi vermeye hazırsanız, zaman hızlanmak gibi tatsız bir alışkanlık edinir.”
“Anlamak kabul etmenin ilk adımıdır ve iyileşme ancak kabulle gelir.”
“Acıyı bir süreliğine uyuşturmak, sonunda onu hissettiğinde daha da büyük acı çekmene yol açar.”
Dursley’lerin evinde sıkıntılı bir yaz tatili geçiren Harry, Ron’un onu Quidditch Dünya Kupasına gitmek için evlerine davet etmesiyle çok sevinir. Harry’yi almaya gelecekleri haberine Vernon Enişte pek memnun olmaz. Weasleyleri kapıdan beklerken onlar şömineden içeri girerler ve Dursleylerin şaşkınlığına aldırmadan Harry’yi alıp evlerine dönerler. Weasleylerin evinde kalmanın verdiği mutluluk Quidditch Dünya Kupasıyla taçlanır. Harry ve arkadaşları Hogwarts’a dönerler ve bu sene Üçbüyücü Turnuvasının okullarında olacağını öğrenirler. Yaşı tutan öğrenciler ismini ateş kadehine atar, sonuçlar açıklanır. Her okuldan birer şampiyon seçilir. Her şey tamamken birden kadehten bir isim daha çıkar: Harry Potter. Harry ismini kadehe atmamışken isminin nasıl olurda kadehten çıktığına şok olur. Görevler başladıktan sonra Harry için işler iyice zorlaşır.
Serinin hangi kitabı olduğu fark etmeksizin hep aynı şeyi söyleyip durdum: İyi ki kitaplar var. Eğer kitaplar olmasaydı ben hiçbir zaman Harry’nin tam anlamda neler hissettiğini ne kadar yalnız kaldığını, çok büyük acılar çektiğini bilemeyecektim. Filmler güzeller ama duyguyu yansıtma da kitapların eline su dökemezler. Kitapta olup filmde olmayan çok sahne vardı. Filmi izlerken anlayamadığım her noktayı şimdi daha iyi anlıyorum.
Kitap tahlili ve yorumun devamı için link profilde
Ruha Dokunan İnsan Öyküleri – Çetin Oranlı
Bazı kitaplar vardır, bitince geriye sadece hikâye değil bir his kalır.
Karadeniz’in canlı tasvirleri, insanı içine çeken öyküler, sevgi, merhamet ve vefa… bu kitapta hepsi var.
Bir de dünya ve Türk klasiklerine yapılan göndermeler… Tanıdık karakterlerle karşılaşınca insanın yüzünde küçük bir tebessüm oluşuyor.
Okurken bazen düşündürüyor, bazen de sessizce gülümsetiyor.
Detaylı kitap incelemesi blogda
(Link profilde)
#Spoiler İçerir#
“Sanıyor musun ki sevdiklerimiz ölünce bizi gerçekten de terk ederler? Zora düştüğümüzde onları her zamankinden de berrak bir şekilde hatırlamadığımızı mı sanıyorsun?”
“… eğer insanın içinde bir çürüme varsa, kimsenin elinden bir şey gelmez…”
“Aslında tutsakları içeride tutmak için duvara ve denizlere ihtiyaçları yok. Çünkü zaten hepsi kendi kafalarının içinde kısılmış durumdalar, neşeli tek bir şey düşünebilecek durumda değiller.”
Dursley’lerde sıkıcı ve korkunç bir yaz geçiren Harry’nin, Vernon Eniştenin kız kardeşinin misafir olarak gelmesiyle günleri daha da kötü geçer. Marge halayı yanlışlıkla(!) büyüyle şişirince işler çığırından çıkar ve Harry tüm eşyalarını alıp evi terk eder. Çaresizce sokaklarda yürürken hızır otobüsü imdadına yetişir. Doğruca çatlak kazana giden Harry, arkadaşlarıyla orada buluşur ve birkaç gün içinde Hogwarts’a gider. 12 yıldır Azkaban’da tutsak olan Sirius Black Voldemort’un sadık hizmetçisidir ve onun yarım bıraktığı işi tamamlamak için Harry’nin peşine düşer. Yüksek korumaya rağmen Sirius’un Hogwarts’da görülmesi korku ve endişeyi arttırır. Harry’nin gerçekleri öğrenmesiyle işler iyice karışır.
Kitabı okurken keşke bu da filme dahil edilseydi dediğim çok yer oldu. En komik sahne Ron’un Harry’yi telefonla aramasıydı, nasıl konuşacağını bilemediği için bağırarak konuşması ve Vernon Enişteye denk gelmesi çok komikti. Benim için en üzücü sahne ise ruh emicilerin her saldırmasına Harry’nin annesinin son anındaki çığlığını duymasıydı. Daha sonraları babasını da duyması ve onları duyabilmek için ruh emicilere karşılık vermemesi çok üzücüydü. Harry’nin Anne babasına olan sevgisi ve onların yokluğundaki mutsuzluğu çok güzel hissettirilmişti.
Kitap tahlili ve yorumun devamı için link profilde
