"sevgilim, söz evim gamzeli sabahım
yağmurlarla, böceklerle, ağaç kökleriyle
yürüyeceğim canının yapraklarına
yürüsün diye dünyaya güzelliğin bir daha
belki son bir çınlama soğumuş eteklerinde"
af dilemek istiyorum
zekasından ya da cesaretinden önce
güzelliğinden dem vurduğum tüm kadınlardan
özür dilerim
doğuştan gelen basit bir özelliğin
insanın ruhu dağlara çakıldığında
gurur duyacağı en matah şeymiş gibi
konuştuğum için
bundan böyle sadece
dirayetlisin diyeceğim yahut olağanüstüsün
güzel olmadığından değil
çok daha fazlası olduğundan