İnsan doğduğu anda kördür ve yaşamının büyük bir bölümünü kör geçirir. Kimi tam yaşamı sona ererken görmeye başlar, kimi ise bir gün beklenmedik bir anda bir farkındalık anında. Var olan en büyük sır, en büyük hakikat hep gözlerimizin önünde ama biz madde dünyaya o kadar kendimizi kaptırmış ve biz sandığımız şeylerle o kadar haşır neşir olmuşuz ki, kör olduğumuzun farkında bile değiliz. Umarım bir gün her insan fark eder bu hakikati.
Yüzde ısrar etme, doksan da olur. İnsan dediğinde noksan da olur. Sakın büyüklenme, elde neler var… Bir ben varım deme yoksan da olur. Hatasız dost arayan dosttan da olur.
Mevlana Celaleddin-i Rumi