İstanbul şehirini sevinçle sevgiyle mutlulukla, dostlukla, bir acımanın güzelliğiyle doldurmuştu. Kuş salıvermenin , bir can kurtarmanın mutluluğuyla ..
 “bazen bu şarkı beni çok hüzünlendiriyor. Neden bilmem, kendimi sık ağaçlı bir ormanın ortasında amaçsızca dolaşırken hayal ediyorum. Yalnızım, soğuk ve karanlık; kimse beni kurtarmaya gelmiyor.  işte bunun için, reiko ben istemedikçe bu şarkıyı çalmaz hiç.”