Anlatım tarzı çok hoştu bence. Yazar sanki bir yakınımmış gibi hissettim hep. Anlatırken bazen anlattığı yerden kopması ve başka yerlerden devam etmesi, babasının anlattığı hikayeleri araya sıkıştırması çok güzeldi. Duygularını, düşüncelerini çok iyi yansıtmıştı. Yoğun cümleler yerine sade ama üzerine düşündüren kısımlar vardı. Duygusal yönden ağır bir kitap olsa da çok akıcıydı da.