E.C.

E.C.
@llllarossa
Vazgeçilmemiş hayallere, yazılmamış şiirlere ve geceye...
Düşünüyorum, o halde varım? Düşünmemektense düşünmek iyidir elbet fakat çok düşünmek de zarardır. Düşünülen şey hayaller olsa iyi bir haberler olsa bile üzerine fazla düşülen şey sonunda zarara yol açar. Düşündükçe önce o anda kalamazsınız, sonra günler geçer o günlerde de yoksunuzdur aslında. Zaman böyle akarken bir bakmışsınız bir ay belki iki ay olmuş. Sadece düşünüyorsunuz ve orada bulunuyorsunuz. Bulunuyorsunuz diyorum çünkü düşüncelere dalmışken sadece bulunabilirsiniz, orada olmazsınız. Önce gözleriniz uzaklara dalar, sonra ruhunuz uzaklaşır, geriye sadece bedeniniz kalır ve sizi dışarıdan izleyenler vardır. Ama siz yoksunuzdur.
Duygu ve Düşünce
Reklam

E.C.

, bir kitap okudu
Puan vermedi·112 syf.·
2025 2. kitabı
Özdemir Asaf
8.2/10 · 26,1bin okunma
YALNIZ'IN DURUMLARI
Sen herşeyi süpürebilirsin sonbaharı süpüremezsin, Yalnızsa, sürekli bir sonbaharı süpürür hep… Düşünemezsin. Yanar sobasında yalnız’ın üşüyen bakışları. Lambasında karanlığa dönük bir ışık titrer sönük-sönük. Penceresi dışına kapanmıştır, kapısı içine örtük. Yalnız, bin yıl yaşar kendini bir an’da. Yalnız’ın nesi var, nesi yoksa tümü birdenbire’dir. Yalnız, bir ordudur kendi çölünde.. Sonsuz savaşlarında hep yener, kendi ordusunu. Yalnız’ın sakladığı bir şey vardır Boyuna yerini değiştirir, boyuna onu arar… Biri bulsa diye. Yalnız, hem bilgesi, hem delisidir kendi dünyasının. Ayrıca hem efendisi, hem kölesidir kendisinin. Tadını çıkaramaz görece’siz dünyasında hiçbirisinin. Yalnız, sürekli dinleyendir söylenmemiş bir sözü. Sözünde durması yalnız’ın yalancılığıdır kendisine.. Hep yüzüne vurur utancı. O yüzden gözlerini kaçırır gözlerinden. Yalnız’ın odasında ikinci bir yalnızlıktır ayna.
Sayfa 98·Kitabı okudu
1000Kitap
Ve yine yolun sonunda sadece ben vardım. Sahip olmam gereken tek şey benim. İyi bakmam, geliştirmem gereken, iyi bir hayat yaşamaya borcum olan tek benim. İnsan ne kadar kalabalık olursa olsun, yalnız doğar, yalnız ölür. Hayat ne kadar sürer bilinmez. Bu süreçte sadece kalıcı olan benim. Sürecime eşlik edenler olacak, gelecekler, gidecekler. Bazılarını çok seveceğim, bazılarından belki nefret edeceğim. Bazıları o an dünyada iyi insanlar da var dememi sağlayacak. Bazıları o kısacık anda duymam gerekeni söyleyecek. Hayat garip derler, değil. İnsanlar garip, onlar bu hayatı garip kılıyor ve suçu hayata, kadere atıyor. Bazı şeyleri seçemeyiz doğru, ama kaderi suçlamamız anlamına mı geliyor bu? Kader mi bizi bir yere götürecek biz mi gayret edip yolumuzu çizeceğiz? Derin düşüncelerden çıkıp yolumu çizmeye devam etmeliyim.
Duygu ve Düşünce