nostalgie de la boue
@lluvian
mazi kalbimde bir yaradır, bahtım saçlarımdan karadır
3 Eylül
71 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Reklam
sen, beni asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep, ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?
"her giden sonunda geri döner," dedin. "evet," diye cevapladım, "her giden sonunda geri döner ama her şey unutulmuş olur."
beni ölüm döşeğinde yatarken bile çağırsaydın, ne yapıp eder ayağa kalkar ve yanına gidebilecek kadar güç toplardım
Reklam