Normalde bu kitap için inceleme yazmak istedim ama ekşi sözlükte, Ricardo darin lakaplı kullanıcı o kadar güzel ifade etmiş ki kitabın iç yüzünü, hoşuma gitti ve sadece anı olarak bunu sayfama eklemek istedim. "Bu kitapta aldatma psikolojisini okuyoruz. Bir günah işleniyor. Bu günahın da bir cezası olmalı. Yazar, cehennem olarak köşkte çıkan ateşe ilk olarak Suat'ı bırakıyor. Çünkü Suat, bu bağlılığa izin veriyor. Tam tersini yapsaydı, Necip'in aşkı karşılıksız bir tutku olarak kalacaktı. Bir müddet sonra da unutulacaktı. Aslında bu kitapta önemli olan kişi Suat. Onun aldığı kararlar neticesinde Eylül şekilleniyor. Bana göre bu roman bir vazgeçiş. Vazgeçişler çoğunlukla insanları özgürleştirir. Ölüm de bir özgürlük yoldur."