Samet
@logofil
“Şu fâni dünya saadetleri içinde hiçbir şey, aziz Türk çocuklarına Türk dilini öğretmek kadar güzel bir hizmet değildir.”
Nihad Sâmi Banarlı
Nihad Sâmi BanarlıŞu anda okuduğu kitap
Veda
Hani o, bırakıp giderken seni;
Bu öksüz tavrını takmayacaktın?
Alnına koyarken vedâ busemi,
Yüzüme bu türlü bakmayacaktın?
Hani, ey gözlerim bu son vedâda,
Yolunu kaybeden yolcunun dağda,
Birini çağırmak için imdada,
Yaktığı ateşi yakmayacaktın?
Gelse de en acı sözler dilime,
Uçacak sanırdım birkaç kelime...
Bir alev halinde düştün elime,
Hani ey gözyaşım, akmayacaktın?
Harp İçinde Bahar şiirinden
Kuşların, acı bir mersiye sanki,
Uzaktan duyulan hazin âhengi,
Bu sene açılan güllerin rengi,
Dökülen kanları hatırlatıyor!
Başka bir dilden, kendi dilinde karşılığı bulunmayan kelimeler almak yabancı boyunduruğunda bulunmak mânâsına gelmez. Diller arasında kelime alışverişi tabiî bir hâldir. Bütün medenî milletlerin dillerinde durum budur. Başka dilden alınan kelimeler hele ses, şekil ve mânâ değişikliğine uğrarsa ve kendileriyle deyimler yapılırsa, artık bunlar o dilin malı sayılırlar. Bu hâdiseye dilbilimde «kendileştirme, kendine benzetme» (temsil - assimilation) denir.
Sayfa 56 - Boğaziçi Yayınları, 2. Baskı, 1980
“Sevda, o gizli bir ok,
“Görünmez kanatmadan.
“Kavuşmanın tadı yok,
“Ayrılığı tatmadan.