İnsanlar, birbirlerinden uzun mesafelerle ayrılmış yıldızlar gibi, kendi hususî boşlukları içinde dönen, hepsi yalnız, hepsi mahrem ve başkalarına kapalı birer dünyadır.
(...) bir kere tefekkür eyle! Bu âleme geldin. Bunca sene ömür tükettin. Geçim düşüncesi, tûl-i emel ve boş hayaller ile vakit geçirdin… Seninle gitmeyecek ve seni terk edecek şeylerin sevgisiyle oyalandın. Makam, mevki, mal, evlad gibi dünya zenginliklerinin sana fayda vermeyeceği bir vakit gelecektir. Bu da, can verme vaktidir. Kimse o anda senin hâlini anlamaz, kimse sana imdad edemez. İşte o zamanda kişiye, el tutanımız ve yardımcımız olan Rasûl-i Ekrem ve Nebiyy-i Muhterem Efendimiz'in ﷺ ziyaretine bir yolunu bulup gitmemiş olmaktan daha büyük bir elem ve bundan da şiddetli bir gam sebebi olabilir mi?
Sayfa 31 - Erkam Yayınları, Birinci Baskı, 2018·Kitabı okudu