İnsan Türk olur da, nasıl Kemal Paşa'dan yana olmaz?
Reklam
Bir zamanlar beni daima güldüren hikâyeyi okuyordum, oysa şimdi bana öyle hüzünlü geliyordu ki, belki de bir başka, daha mutlu bir zamanda okumanın hatırasını uyandırdığı için.
"Korkacak bir şey yok."
Sosyal medyada devamlı karşıma çıkması sebebiyle merak edip aldım kitabı. İyi ki de almışım. Edebi dili zayıf olmasına rağmen yazar, babasının hastalık sürecinden ve kaybından duyduğu hüznü o kadar güzel ifade ediyor ki tüm anlatılanları siz de onunla birlikte yaşamışsınız gibi hissediyorsunuz. Aralara sıkıştırılan "acil durumlar için komik hikayeler" bile o hüzünlü atmosferi dağıtamıyor. Kitabın az bile övüldüğünü düşünüyorum.
Babam omuzlarında tonlarca geçmiş taşıyan bir Atlas'tı. Şimdi, o aramızdan ayrılınca, tüm o geçmişin çatırdayarak üzerime usulca yıkıldığını, beni tüm öğle sonralarının arasına gömdüğünü hissediyorum. Çocukluğun sessizce yıkılıp dağılan öğle sonraları. Ve yardım için çağıracağım kimsem yok.
Reklam