sb
@lophiiformesi
17 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Puan vermedi·256 syf.·
2025 14. kitabı
Bedenin, başkalarının gözünden benlik üzerindeki tahakkümü olarak özetleyebilirim konusunu. Kitap, başkalarının bedene bakıp bir kimlik yaratmasını ama ne yaratılan kimliklerin birbirine ne de bedenin öz kimliğine benzememesini konu alır. Yani bedenimize tıpatıp benzeyen ama biz olmayanlarla dolu çevremiz. Ve her yaratılan kimliğe ayak uydurmaya çalıştıkça öz kimliğimiz nasır tutar. Kitaba göre ise bizi parçalar, yabancılaştırır ve iletişimi aşındırır. Başkasının gözlerindeki beden imajımız bir yandan bizi var ederken bir yanda da bizi parçalar, nesneler haline getirir. Öz kimliğimizi muğlaklaştırır ve onunla bağ kurmayı zorlaştırır. Başkasının gözlerindeki bu beden imajları hem bir tür sosyal miras hem de bir yüktür.
Yazar 'ben ve başkasının gözünden ben' çelişkisini varoluşsal bir yerden ele alıyor. Ben de bunlara ek olarak tüketim, sosyal statü ve güzellik endüstrisinin bugün üstümüze bindirdiği kimikleri de ekleyebilirim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·464 syf.·
2025 8. kitabı
Toplumsal cinsiyet, bireylerin iç dünyasından ya da kültürel sembollerden ibaret değil de
emek, iktidar ve kateksis alanlarında yapısal olarak kurulup
kurumlar tarafından pekiştirilen,
bireyler tarafından bedenleriyle ve zihinleriyle içselleştirilen,
kültürel pratiklerle yeniden yeniden üretilen,
ve tarihsel krizlerle dönüşen bir ilişkiler sistemiymiş. Değişebilir, dönüşebilir kadınlık ve erkeklik kalıpları ki tarih boyunca da değişmiş.
Böyle gelmişse böyle gidecek değil ya diyor özetle.
Puan vermedi·582 syf.·
2025 4. kitabı
Dikkatimi çeken kısım, din çatışmalarının yalnızca halkın inançlarından kaynaklanmadığı, aynı zamanda saraydaki siyasi çıkarlarla da şekillendiğiydi. Saraydakiler, üzülüyormuş gibi bir tavır takınıp barış çağrıları yaparken aslında kendi politik hesaplarını yürütüyorlardı. Yani, gündelik hayatta anlam yüklediğimiz bazı şeyler, çoğu zaman çıkar ilişkilerinin bir sonucu.
Puan vermedi·398 syf.·
2025 1. kitabı
Yusuf'un bir şeyler başarmış ve saygı duyulacak biri olduğunu köy halkına ispat etmek için aldığı gaz ocağından anladığim:
Zaman ve dönemler değişse de insanlar kendileri var etmek için nesnelere sığınıyorlar. Senin kim olduğunun ne önemi var? Ne giyiyorsan, ne kullanıyorsan sen osun.
Bir nevi nesnelerin tahakkümü!
7/10
2024 29. kitabı
Topak, bir köpek olarak köpek olma konusunda herhangi bir sorun yaşamaken Profesör Preobrajenski ona yapabileceği en büyük kötülüğü yapar ve onu bir insana dönüştürmeye karar verir. Köpek olmakta son derece başarılı olan Topak, insan olmak konusunda aynı başarıyı gösteremez. İnsanlar onu kaba, cahil ve birçok olumsuz özelliğe sahip bir varlık olarak görürler. Buna rağmen, Topak kendini ait hissetmediği bu yeni topluma uyum sağlamak için elinden geleni yapar. Ancak çabaları, onu adapte olmak istediği toplumdan daha da uzaklaştırır. Örneğin, köpekken huzursuz olduğu kedilerden insanların da huzursuz olduğunu varsayarak bu konuda bir şeyler yapması gerektiğine inanır ve eyleme geçer. Ama Topak’ın yaptıkları vahşi olarak algılanır. Dahası, köpekten insana dönüşmeye çalışan bu yaratığın onlardan daha yüksek bir statü kazandığını görmeleriyle Topak'a iyice bilenirler. Yabancısı olduğu bir ortama uyum sağlamaya çalışan bu sözde insana bağırır, onu köşeye sıkıştırırlar. Bu da onun uyum sağlamasını daha da zorlaştırır. Sonunda, "Bu köpek insan olmayı başaramadı.", "Onu insan yapmakta hata yaptık." falan filan... Oysa asıl sorun, onun insan olmasına engel olmalarıdır. Belki de zamanla olgunlaşacak olan Topak'ı henüz ham olduğu gerekçesiyle koparıp atarlar dalından. Sanki insanlık, son haline adım adım gelmemiş gibi.
