okudumbitti#
Puanım 10 üzerinden 10.
Kitap adı: Geziyorum
Yazar; Sevdiye Yeşil Dezcan
Yayınevi: Siyah beyaz yayınevi
Sayfa: 158
Kitap grubundan sevgili yazarımız Sevdiye yeşil dezcan hocamızım Geziyorum serisinin üçüncü kitabını bitirdim.
Kemerlerini bağlayın geri sayım başladı. Kıbrıs'a uçuyoruz
Kıbrıs Akdenizdeki stratejik konumunda dolayı bakır madeniyle ünlü bir ülke.
Adını da bu yüzden bakırın Latincesi olan "Cumprum" ve İngilizcesin"Coperden" türeterek Cyrus adını alır.
Kıbrıs'a gittiğiniz zaman araba direksiyonu bizde olduğu gibi solda değil tam tersine sağda tarafta bulunuyor ve her yerde adım başı sizi izleyen foto kapan bulunuyor ve böylece hız yaptığınız zaman size anında trafik ceza geliyor.
Biz bunu bilmediğimiz için bayağı bir trafik cezası yemiştik. Ülkede ilk kodu yok. Onun yerine eğer araba kiralayacksanız her kiralık arabanın arkasında Z harfi bulunuyor ve kırmızı renkte oluyor. Bizim de kırmızı renkte bir arabamız vardı.
Aslında bu olay tamamen ülkeye gelen ziyaretçilerin tanınması için yapılmış.
Bu sadece kiralık arabalar için geçerli. Diğer arabalar da her plakada harfler bulunuyor ve sayılar iki bölümden oluşuyor.
En önemli kural ise herkes arabayı kullanamıyor. Eğer kullanacaksa da yetki vermek gerekiyormuş.
Romanda gezimize ilk olarak 30. 000 bin nüfusu olan Kapalı Maraşla yani namı diğer Hayalet şehirle başlıyoruz. Ben de romanı okurken bir zamanlar Kıbrıs'ta üç sene bulunmuştum. Kapalı Maraşı canlı canlı görme fırsatım olmuştu.
Çok hüzünlü bir hikayesi var. Kapalı Maraş bir zamanlar Kıbrıs'ın Las Vegas diye tabir edilen içinde gazinolardan tutunda eğlence hayatının olduğu, İngiliz Kraliyet ailesi gibi ünlü isimlerin buraya geldiği bir yer.
Masmavi tertemiz denizi olan bir yer. Hatta kumu bile İngiltereden getirilmiş. Burada
#SüperÇocuk
Hayatınızın kalanını en büyük acınızın intikamına adadığınızı ve bu uğurda değer verdiğiniz insanları kaybettiğinizi düşünün? En sonda belki de en başından beri bu intikam planının yanlış bir hedef olduğunu farketseniz ne yapardınız?
bugün sizlere @ ait olan muhteşem bir kitap ile geldim. Beni duygudan duyguya sürükleyen, her türlü acıyı okurken iliklerime kadar hissettiren, sonu ile şok eden bir kitap oldu. Böyle bir sonu asla beklemiyordum, resmen şaşkınlıktan ne hissedeceğimi bilemedim.
Nasıl oldu bilmiyorum ama karakterlerin hepsiyle aşırı derin bağlar kurdum. Sadece Morgan ve Riley benim için her zaman sinir bozucu kişiler olarak kaldı. Sonda bile Riley'e olan sinirim geçmedi.
Karakterlere değinecek olursam öncelikle Jason'ın ailesine çok üzüldüğümü söylemem gerek babası gerçekten bir şey yapabilir miydi bilmiyorum ve Mateo'nun acısını anlayabilsem bile bir aileyi böyle bir drama soktuğu için affedemiyorum içimde.
Jason dostlar konusunda hep şanslı oldu, adamın belki de en büyük şansı harika dostlara ve ailelere denk gelmesiydi onun haricinde bir hayata bu kadar acı sığar mı diye isyan etmedim değil.. Tobias ve Harrison'un yaptığı dostluğu kimse yapmaz diye düşünürken sonrasında Yargıç, Lucas, William, Nolan ve diğerlerinin yaptığı fedakarlıklar gözlerimi doldurdu. Onlar için fedakarlık olmasa da benim için öyleydi.
Küçük Larry, Philip, Tracy, Loren.. Minikler beni mahvetti ya. Philip'in, Jason'a söylediği sözü nedense unutamıyorum sonrasında sarılmaları beni yumuş yumuş yapmıştı. Emma konusunda kendimi nötr hissediyorum, ona üzülsem de Jason'a büyük haksızlık yapmış gibi geliyor bana.
Martin ve Gina'nın Jason ve Olivia'ya beyaz yumurtalarım demeleri, Yargıcın Martin ile sürekli Çekicli katil diyerek uğraşması, Fred ve Jason'un tren yolculuğu,
Reklam
GÖSTERİŞ: KADINLAR, TARİH, FEMİNİZM / CAROL DYHOUSE
İndirimde görüp, adı ve kapağı ilgimi çektiği için almıştım, uzun süredir okunmayı bekliyordu. Mart ayı gelince 8 Mart Dünya Kadınlar Günü için okunacak en uygun kitaplardan biri diyerek okudum.
Carol Dyhouse, sosyal tarihçi, Sussex Üniversitesi'nde tarih profesörüdür. Dyhouse çalışmalarını özellikle toplumsal cinsiyet alanında yoğunlaştıran önemli bir araştırmacılardandır. 2010 yılında yayınlanan 'Gösteriş: Kadınlar, Tarih, Feminizm' incelemeleri sonucunda yazdığı kitabıdır. Dyhouse'un araştırmaları, eğitim ve cinsiyet temalarıyla, 19. ve 20. yüzyıl Britanya'sında kadınların yaşam biçimlerine odaklanır. Dyhouse, dikkatini kadınlığın, kadın bedeninin kamusal alanda sergilenmesine çeviriyor. Kadın kimliğinin tarihsel gelişiminin incelerken, tüketim çağı kültürüne de odaklanıyor (ahhh bu tüketim çılgınlığı). Dyhouse çalışmaları sırasında; alışılagelmiş literatür araştırması dışında; dönemin moda dergilerini okuyor, Hollywood filmlerini izliyor, tekstil müzelerine gidiyor, popüler kişilerin hayat hikayelerini araştırıyor, parfüm isimlerindeki sembolleri anlamlandırıyor.
Dyhouse okura kadını vurgulayan farklı bir tarih sunarken kışkırtıcı bir soruyu da gündeme getiriyor: “Gösteriş” kadınların ataerkil düzene sakince boyun eğmesi midir, yoksa tam tersine bu düzeni kendi silahıyla vurarak erkek egemen sisteme bir meydan okuması mıdır?
Öncelikle kitabın adı ile başlayalım, giriş bölümünde de bu konudan bahsedilmekte. 'Gösteriş' kelimesi "glamour" kavramının karşılığı olarak kullanılıyor. Tarihsel süreçte bu kavramın karşılığı da değişmekte, kayma gösteren bir kavram. İlk kullanıldığı 19. yüzyılda büyücülüğe ya da sihirli cazibeye karşılık geliyormuş. 1930'lar - 1950'ler arasında ise Hollywood ile
Kimberley Freeman ☆~ Zümrüt Şelaleleri
Syf 472
Göz yaşlarınıza eşlik edecek biri varsa yanınızda, kalbinizdeki boşluk sizi ne kadar ıssızlaştırabilir?
"_Sana nasıl yardım edebilirim?"
"_Öldür beni "
"_Hayır"
"_Sana yalvarıyorum. Yalvarıyorum. Artık yaşamak istemiyorum, afyonum olmadan olmaz. Ben...."Ellerini havaya kaldırarak salladı.
"Gerçek dünyanın diğer tarafını gördüm. Güzeldi,çok güzeldi. Ya şimdiki hayatım?Acı, bitmek bilmez bir acı.Bedenimin öldüğünü hissediyorum.
Merhaba bugün okumaktan büyük keyif aldığım yazarımızın #zümrütşelaleleri kitabı paylaşımı ile geldim. Bu kitabı çok oldu okuyalı, lakin bir türlü paylaşımı yapamadım.Bir tekrar yapıp bu güzel hikaye ye yine konuk oldum ve beni yine içine çekmeyi başardı.
Yazarın diğer kitaplarını da severek okudum.Kesinlikle tavsiye ediyorum
Şimdi kısaca konusuna gelelim, çift zamanlı bir kurgu ve 1926 ve 2014 arasında kesitlerle devam ediyor. Violet Armstrong 1926 yılında Zümrüt kaplıca otelinde çalışmaya başladığında aklındaki tek şey artık çalışacak durumda olmayan annesine bakmaktır. Ancak ötekileştirilenlerin dünyasında yer alsa da kalbine yenik düşerek ünlü Honeychurch_Black Ailesi'nin varisine aşık olur. Sam onun dünyasını bir anda değiştirmiştir. Körü körüne Sam e inanan Violet'ın bir gece kuvvetli bir kar fırtınasının gelmesiyle o tutku dolu aşkı da kara gömülür... Ta ki karları eriyip o gecenin sırrını ortaya çıkarana kadar.
80 sene sonra ise Loren Beck, erkek kardeşinin vefatından sonra annesinin baskıcı tavırlarından da sıyrılarak kendi ayakları üstünde durmaya karar verir. Görkemli Zümrüt Kaplıca Otelinin karşısındaki kafede çalışan Loren eski otelin restorasyonu ile ilgilenen mimar Thomas ile tanışır arkadaşlıkları devam ederken Loren 1926 yılında yaşanmış dolu dizgin bir aşkın mektuplarını
İki gündür elime kitap alamama nedenim edebiyat ve fikir anlamında arşa çıkmış olmam. En son 2666 okuduğumda böyle olmuştum. Aziz ile Nikola belli ki müthiş bir bilgi ve fikir birikiminin eseri ama öyle bir üslupta yazılmış ki o bilgileri merakla ve dudağımda hep bir gülümseme ile okudum. Çünkü @fuatsevimay 'ın tarzı bu ve ne okusam doyuma ulaştığım bir kalem. Arkeolog Aziz ile Peder Nikola' nın zamanı büken ve bizi mekândan mekâna sürükleyen hikeyesini okurken öyle güzel cümlelerle karşılaşıyoruz ki dudağımız tebessüm hâlinde iken beynimiz de sürekli düşünme hâlinde ritim tutuyor. Çağdan çağa , dönemden döneme atlarken özellikle üzerimize yapışan kimlikleri ve onlar aracılığıyla yapılan ötekileştirmeyi ve zulmü sorgulamamızı( belki birçoğundan arınmamızı) amaçlıyor yazar Özellikle kilise ve din kisvesi altında yapılan bir yığın kötülüğe ayna tutmuş. Aziz ile Nikola biraz zıt, biraz farklı ama bazı açılardan da aynıydılar. Hem tarihin derinliklerinde müthiş keyifli bir yolculuk yaparken hem de bizi emip suyumuzu çıkaran düzene ve onun damarlarımıza sirayet edişine de oklar fırlatmış yazar. Eser rengarek Odessa 'dan Penolope'ye, Gorki'den Eco'ya, Orhan Pamuk'tan Sophia Loren'e ,Dante'ye Raskolnikov'dan Nuri Bilge'ye birçok ünlüye selam çakan eser mitoloji ve tarihten hem günümüzden hem geçmişten beslenmiş. Ah bir de Alya karakteri var ki oya gibi işlenmişti( onu anmadan olmaz) . Demre'den İthaka'ya , İtalya'dan Finlandiya'ya, İlk Çağ 'dan Orta Çağ'a oradan günümüze atlayan Nikola'nın kemiklerinin peşinde Aziz'in var olma çabası, Alya'nın muhteşem tabiatı ile düşüne düşüne, eğlene eglene okuduğum bir eser oldu. Yazarın ironik ve muzip dilini seviyorum.Ya daha yazacak çok şey var da bu kadar olsun. Bu arada tabii ki yazarımız Beylikdüzü'ne (fuara) geldi ve kitabın
Tarihi bir yolculuğa çıkmaya hazır mısın?
Öncelikle bu değerli eseri bizlere kazandıran Loren Edizel ve değerli çevirmen Roza Hakmen'e teşekkürler.
Birinci Dünya Savaşı zamanı İzmir'de yaşam, toplum, insani ilişkiler çok iyi anlatılmış. Kitabın dili akıcı ve olay örgüsü güzel. Betimlemeler az ve öz yapılmış, her okuduğunuzda gözünüzde eski Rum mahallelerini hayal edebiliyorsunuz. Piyasadaki çoğu taraflı eserlere nispeten bu kitap tarafsız bir içerik barındırıyor. Mustafa Kemal Atatürk'ün devrimleri hakkında da bilgi alabileceğiniz bazı küçük paragraflar mevcut. Okuyana gurur veriyor. Sonu mutlu son sevenler için değil. Kitap okunmaya değer.
Reklam
Reklam