insanlar vardır, diğer insanları sürekli karşılarına alır ve dünyaya karşı sonu gelmeyen bir öfke yaşarlar. ya da insanlar vardır, başkalarıyla aralarına görünmez bir engel koyar, onlarla yakın duygusal ilişkiler kuramazlar.
burası benim ilk denizimdi. yıllar içinde başka başka sulara, başka kıyılardan bakmış, başka kayalara yaslamıştım sırtımı. şimdi ona geri dönmüştüm. hiçbir şey yüreğimi burası kadar doldurmamıştı.