Muhterem Gatsby
@lostbmaway
95 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Okurken muhtemelen yeni şeyler öğreneceğiniz, tamam artık bunu yapmam yahut bunu denemem lazım diyeceğiniz birçok bilgi var içinde. Fakat yazar son sözünde vazgeciriyor tüm bunlardan. "Kendiniz olun, nasıl davranmak istiyorsanız öyle davranın." diyor.
Kendimiz olduğumuzda var olmuş oluruz hem.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Drogo ile aynı dertten muzdaribim.
Okudukça aslında insanın önündeki en büyük engelin yine kendisi olduğunu fark ettim. Bir engel belirliyor kafasında ve öyle büyütüyor ki o engeli, savaşmıyor. Bekliyor sadece, bir gün o engelin kendiliginden yok olacağını düşünerek kendini kandırıyor bir ömür. Sonra arkasına dönüp baktığında çok geç kalmış olduğunu fark ediyor.
Okudum, bir şeylerin değişeceğine, bir şeyleri değiştirebileceğime inanarak okudum bu kitabı. Drogo başarırsa ben de başarabiliriim dedim.
Devamını söyleyemem spoi olur.
"Allah'ın kanunlarına karşı isyanda olan devlet başkanına itaat yoktur." vurgusunu kitapta sık sık görüyoruz.
Kitap halifelikten saltanata geçişi halifeler (?) üzerinden anlatıyor. Ve bu halifelerin bir çoğunun esasında Allah'ın kanununu hiçe saydığını görüyoruz. Haramı helal kıldığını, zimmetine para geçirdiğini, namaz vakitlerini değiştirdiğini, camiyi kendi siyasetini yapabilmek için kullandığını vb çok olaya şahit oluyoruz.
Bu saltanata son verecek olan bir güç çıkıyor kitap sonunda. Abbasoğulları. Tarih dersinden aşina olduğumuz Abbasiler yani. Serinin devam kitabı Abbasiler dönemini anlatıyor.
Bir insan endülüs tarihi okumak istiyorum diye yola çıkıp nasıl abbasilere gelebilir? :Dd
Endülüs Emevilerinde bi yanlışlık yaptım galiba
Denemelerden oluşan bu kitabın beni kalbimden vuran iki kısmı var. Bunlardan biri Theophilos ve Kebes arasında yaşanan diyalog diğeri ise Zerdüştün Dönüşü başlıklı yazısı.
Okuduğum her cümleyi kesin anlamamakla birlikte kitabı yarım bırakmayı kendime yediremedim.
Okuması kolay, insanı sıkmayan bir üslubu var. Anlamadığım yerler oldu okurken, düşüncelere dalıp okuduğumu anlamayıp başa döndüğüm yerler. Bütün bunlara rağmen okumayı sürdürdüm ve kitabı bitirdiğim için mutluyum zira düşünce yazılarını sıkıcı bulduğumdan çoğu zaman yarım bırakırdım ama bunda öyle olmadı.
İnsan, ona bir el uzansın ister. Buna gerçek yaşı 5, yalancı yaşı 6 olan, okurken gözümü buğulandıran Zeze de dahil.
O uzanan elin daima yanı başınızda olması ümidiyle.
