tülin
@lostrhymer
107 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Paul Ekman insanların duygu ve düşüncelerini yüz ifadelerine nasıl yansıttığını araştırmış. Her milletten insanın aynı duygu karşısında aynı yüz ifadelerini sergileyip sergilemediğine, yüz ifadelerinin sonradan mı öğrenildiğine araştırmasında yer vermiş.
Kitapta da bu araştırmasında edindiği bilgiler fotoğraf yardımıyla anlatılıyor.
Keyifli okumalar.
tülin
rica ederim 🌸
Reklam
Paul Ekman insanların duygu ve düşüncelerini yüz ifadelerine nasıl yansıttığını araştırmış. Her milletten insanın aynı duygu karşısında aynı yüz ifadelerini sergileyip sergilemediğine, yüz ifadelerinin sonradan mı öğrenildiğine araştırmasında yer vermiş.
Kitapta da bu araştırmasında edindiği bilgiler fotoğraf yardımıyla anlatılıyor.
Keyifli okumalar.
tülin
‘lie to me’ dizisi de aynı konuyu işliyor. tavsiye ederim 🌸
tülin
, bir kitap okuduPuan vermedi·205 syf.·
2020 88. kitabı
tülin
bu kitabı okuyalı epey olmuş ve aslında bugün başkasının incelemesinde görmesem yazmak aklıma gelmezdi. yaklaşık yedi sekiz yıl önce okumuşum. hoş bir hatıra bıraktığını hatırlıyorum ama açıkçası ergenlik döneminde birçok şey insanda böyle düşünceler uyandırabilir. inceleme yazmak yerine burada fikrimi belirtmek istedim. sebebi ise bu konudaki hatıralarıma güvenememem. sizin de yorumlarınızı beklerim 🌻
öyle şeyler duyuyorum ki kolum kanadım kırılıyor
tülin
diyecek bir şey bulamıyorum gerçekten, kelimeler kifayetsiz...
Puan vermedi·516 syf.··
Beğendi
·2020 49. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 11 Haziran 2020 23:38
Roman 1970’lerin sonundan 1980’lerin ortasına kadar sürüyor. Anlatılan aşk olsa da siyasi olaylar, toplumsal bakış (ki buna muhafazakar insanlar, bekarete bakış açısı, taşradan gelen insanlara bakış, en “serbestim, çağdaşım.” diyen insanın bile kadınla erkeği eşit görmemesi gibi konular dahil) hikayenin arka planında oynayan bir film gibi öyküyle bütünlük kurarak bize sunuluyor. Bu da daha ilgi çekici ve gerçekçi kılmış. O yıllarda böyle takıntılı bir aşkın nasıl olduğunu görmek, Kemal ve Füsun’la birlikte bu aşkın zahmetine katlanmak daha da zor oluyor. Bunu en çok darbeden sonra gelen sokağa çıkma yasağında Kemal’in Keskinler’in evindeyken kalkamama buhranı geçirdiğinde hissettim sanırım ben. Bu kısımları okurken içimden “Hadi kalk artık yasak saati geliyor, jandarma çevirecek.” diye düşünüyordum.
Bende bu etkiyi yaratan romanları özellikle seviyorum. Hikayenin içine ne kadar dahil olursam o kadar benimsiyorum çünkü.
Orhan Pamuk’tan okuduğum bu üçüncü romanda diğer kitaplarından esintiler görmek (birkaç yerde Cevdet Bey ve Oğulları’ndan bahsediyor.) ve kendini de romana böyle dahil etmesi romanın gerçek olmadığını bilmeme rağmen kafamda “Acaba bu aşk hikayesi gerçek mi?” düşüncesini uyandırdı. Bunun için de kitabın sonsözünü, son sayfasını okuyup kapağı kapattığımda Orhan Pamuk’a onun yazımına, daha önemlisi hayal gücüne, olayları böyle aktarabilmesine saygı duydum gerçekten.
Romanda kendinden bahsetmesine geri dönecek olursak kitabın “Nişan” bölümünde Kemal Bey Pamuk ailesinden
“Bir zamanlar zengin olup da servetlerini beceriksizce kaybeden her aile gibi Pamuk’
lar da içlerine çekilmişlerdi.” diye bahsediyor. Dediğim gibi bu noktalar benim için kitabı yukarıya, gerçekliğe en yakın yere taşıyan ve biraz da gülümseten yerlerdi.
Son olarak bahsetmek istediğim şeyse
tülin
birimizin bileti beleş 😝