İzlediğim çoğu filmde kötü karakterlerin kurduğu cümlelerin film boyunca geçen diyaloglar içinde en mantıklı olanlar olduğunu fark ediyorum. Bunu fark etmek bazen ürkütücü oluyor. Az önce yine, izlediğim filmdeki salt kötü karakterin kurduğu cümleyi geri sarıp sarıp dinleme gafletinde bulundum.
“Anyhow, love is a trick of the mind, you know?
It doesn’t really exist. There’s no such thing in nature. Love’s a spell, created by mortals to give their females something to play with instead of power.”
“Her neyse, aşk aklın bir oyunu, biliyor musun? Aslında gerçekten var olan bir şey değil. Doğada öyle bir şey yok. Aşk, ölümlüler tarafından dişilerine güç yerine başka bir şeyle oynasınlar diye verilmek üzere yaratılmış bir büyü.”
I love you
Je t'aime
Te amo
Ti amo
Watashi wa anata o aishite iru
Eu amo voce
İch liebe dich
Agapo
Ya tebya lyublyu
Men seni sevirem
SENİ KÜRTÇE SEVDİM KÜRT BAKIŞLIMKurdî
Seni öyle bir Kürtçe sevdim ki;
Dengbêjlerin ciğerlerini patlatırcasına
Hançeresi ağzına dayanacak,
gırtlağını yırtarcasına uzun bir havada "stran" oldum.
"Ez ji te pir hezdikim û hingî ewkas min berîya te kirî ye ki; hesreta te kezeba min dişewitîne"
Seni yasaklı bir aşk gibi Kürtçe seviyorum.
Kürt bakışlım. Ne anlasınlar benim dilimde aşkın ne olduğunu?
Yâr için yanmak olduğunu?
"I love you" desem. Romantizmin dibine vurmuş olurum. İstemem, kalsın.
Ezê bêjim; "ez ji te pir hezdikim." diyeceğim ki;
Ölümün dibine bile meydan okumuş olayım.
Sevmek, romantik bir yalanın oyuncağı etmek değildir yâri.
Sevmek, yâr için ölüme meydan okurken baştacı etmektir yâri...
Erdal ÖZAYDIN
Erdal ÖZAYDIN