“Hayat seni istediği kadar ürkütsün, canını yaksın, en yakınların çirkin maskeler taksınlar... Hayat bu, de kendi kendine, ikinci kez çağrılmayacağım bir oyun, bir zevkler ve acılar oyunu, bir inançlar ve aldatmalar oyunu, bir maskeler oyunu, bir aktör ve bir gözlemci olarak sonuna kadar oyna, gözlemcilik daha iyidir, ne zaman istersen bırakabilirsin.”
“Aşktan korkar gibi gözükmek istiyor da, duyulan acılara aslında sizin neden olduğunuzu anlamaktan kaçınıyorsunuz. O duygu, uyandıran da paylaşmazsa pek acı vericidir elbette; ama mutluluğu, karşılıklı bir aşk da vermezse başka nerede aramalı?”
“...duygusuzluktan gelen o iç huzuru, ruhun o ölümü andıran uykusu esenliğe götüremez; insanı esenliğe, ancak işleyen büyük duygular götürür; bana bu kadar acılar çektiriyorsunuz, olsun, gene de çekinmeden söyleyebilirim: Bu anda ben sizden çok daha mutluyum.”