"Zaman geçtikçe daha çok hastane de kalmaya başladım. O zamanlar okula neredeyse hiç gidemedim. Durumumun iyiye gitmediğini biliyordum.
Bir gece...hastanenin bekleme odasında anne ve babamın ağladığını gördüm. Çok zamanımın kalmadığını anladım.
Bir yalan söyledim.
Bu yalan karşıma...Arima Kouse Kun, seni karşıma getirdi.
Peki ya sence? Birinin kalbinde yer edindim mi? Senin kalbinde yer edindim mi? Biraz da olsa beni hatırlayacak mısın? Beni unutma, olur mu? Söz ver, tamam mı?
Sen olduğun için gerçekten mutluyum. Sana ulaşacak mı? Umarım ulaşır.
Arima Kouse-kun...seni seviyorum!
Seviyorum! Seviyorum! Teşekkürler!"