"Zaman geçtikçe daha çok hastane de kalmaya başladım. O zamanlar okula neredeyse hiç gidemedim. Durumumun iyiye gitmediğini biliyordum.
Bir gece...hastanenin bekleme odasında anne ve babamın ağladığını gördüm. Çok zamanımın kalmadığını anladım.
Bir yalan söyledim.
Bu yalan karşıma...Arima Kouse Kun, seni karşıma getirdi.
Peki ya sence? Birinin kalbinde yer edindim mi? Senin kalbinde yer edindim mi? Biraz da olsa beni hatırlayacak mısın? Beni unutma, olur mu? Söz ver, tamam mı?
Sen olduğun için gerçekten mutluyum. Sana ulaşacak mı? Umarım ulaşır.
Arima Kouse-kun...seni seviyorum!
Seviyorum! Seviyorum! Teşekkürler!"
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Artık Nancy’e dönmeye kararlıydım; aşkımı hayatımda son kez gördüğümün de bilincindeydim; bütün yaralarım kanamaya başlamıştı; yine de bu son darbeyi kaldıracak güç varmış bende…Bu öldürücü darbeyi. Ve o gitti, gözyaşlarımla ıslanmış kalbimden koparak gitti. Hiç değilse tek bir damla gözyaşı görmek isterdim ben de onun gözlerinde.