Burçin Can
@luccichiore
7 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sürekli bir şeyler yapmak ya da yapacak bir şeyler icat etmek zorunda olduğumuz fikri içimize işlemiş. İnsanın bir meşguliyetinin olması bir bakıma iyi bir şey, uğraştığımız şey çok aptalca olsa bile. Ne pahasına olursa olsun sıkılmak istemiyoruz ancak ben, sıkılmaktan hoşlandığımı fark ettim. Sıkıntının hakkı yeniliyor.
Böyle mi başlıyordu unutmak? Sen değiştikçe mi değişiyordu her șey? Önce dilden eksiliyordu belki de giden.
Bin yıl İslâm medeniyetinin başını çektik. Bunu tekrarlamakta yarar var. Felsefi açıdan yapmadık; bilintizâm, gücümüzü kuvvetimizi kullanarak, kanımızı dökerek bu medeniyeti yürüttük, 1920ye değin de getirdik. Birinci dünya savaşıyla birlikte yaşadığımız çöküş, bu medeniyetin ortadan kalkması anlamına gelmiştir. Mezkûr medeniyetin yeniden harlanması, diriltilmesi tehlikesine karşı tarihte eşi görülmemiş bir tedbir alındı. Daha önce de bahsettiğim kültür soykırımının anlamı bu. Bugün olan biten artık o medeniyetin dirilmesi tehlikesine karşı bir tedbir değil, o bitti zaten. O medeniyeti diriltmenin yolu yok artık.
Bir medeniyetin infaz edilmesi öncelikle eğitimle mümkündür. Eğitim sisteminin dayandığı zemin yine dildir. Milletlerin kültür genetikleri dilleri ile yazılarıdır. Birinci Dünya Savaşının sonuna gelindiğinde, eğitim sistemi baştan ayağı değişiyor ve kararlaştırıldığı üzre Osmanlı devletiyle birlikte Türklük berhava ediliyor. İslam medeniyetinin infazı da tamamlanıyor bu şekilde.
Çağımızda yaşadığımız büyük sıkıntıların, bunalımların başta gelen nedeni Alman kültürünün, o yerini bulamama sorunudur. İkinci dünya savaşı bu sorunu hâlletmek üzre girişilmiş bir ameliyattır. Savaşlar büyük çapta ameliyatlardır. Birinci dünya savaşıysa, Islâm medeniyetine son vermek ve onun başını çeken, onu ayakta tutma gayretindeki Türk kültürünü yıkmak içindir.