Nes
@lucidreamines
Minimal screen time, maximum life!
“İkimizin de eğlenebileceği şeyler öğretmedin bana. Arkadaşlarımdan çoğunun babalarını seni tanıdığımdan daha çok tanıyorum. Üç farklı diplomam var, iş hayatında oldukça başarılıyım. Buna rağmen benimle gurur duyduğuna, benim için sevindiğine dair ne tek bir laf ettin ne de bunu gösteren bir şey yaptın. İnsan hayatını başa saramıyor, aldığı kararlarla yaşamak zorunda. Baba olarak senden çok da fazla bir şey beklemedim, ancak miras meselesinde dört çocuğuna da adaletli davranmanı bekliyorum. İkimiz de biliyoruz ki şu ana kadar böyle olmadı, hem de hiç.” s.56-57
Reklam
“Birden babama karşı büyük bir acıma duygusuna kapıldım. Geçmişinden kurtulamayan, geçmişteki hatalarını sırtlanmak zorunda kalan yaşlı bir adam, bu zavallı yaşlı adamla ilişkimi kestiğimden dolayı içimde bir suçluluk duygusu oluşuverdi. Sonra kendime, acıdığım kişinin babam olmadığını, bunun bir baba hayali, arketipi, miti olduğunu, yitip gitmiş bir bana olduğunu hatırlattım. Babamın bana en son söylediği şey, yedi yıl önce ondan telefonda duyduğum son şey şuydu: Git de aynaya bak, karşında bir psikopat göreceksin.” s.58
“Hayatımızın akışında önemli bir rol üstlenecek, yönümüzü değiştirecek seçimleri etkileyecek ya da belirleyecek insanlarla yollarımızın tesadüf eseri kesiştiğini düşünmek ne garip. Belki de tesadüf değildir. Karşımızdaki insanın, bilinçli ya da bilinçsiz, gitmek istediğimiz yöne bizi itekleyeceğini seziyor olabilir miyiz? Belki de davete icap etme sebebimiz budur. Karşımızdaki insanın yürümek istediğimiz yoldan bizi döndüreceğini, karşımıza engeller çıkaracağını hissedince onu yeniden görme isteği duymuyor olabilir miyiz? Tek bir kişinin, sırf geçmişte ona danıştık diye kriz anlarında davranışlarımızı yönlendirebileceğini ve bunca önem taşıyabileceğini düşünmek garip” s.10
Gömülü Dev, insan doğasını, özellikle de geçmişten ders çıkaramama yeteneğimizi inceliyor…Kapalı zihniyetli tutumlar, batıl inançlar vs. Karanlık Çağlarda makul görünebilir. Ancak, bu tutumları 21. yüzyıla taşırsak, ki Ishiguro'nun da bunu amaçladığını düşünüyorum, kasıtlı bir cehalet gibi görünmeye başlarlar…
Üslup sade ama güzel bir şekilde kurgulanmış ve çoğu tür fantastik romanın aksine detaylarda boğulmamış, alegorilerle dolu bir roman. Bu tarzda roman severlere tavsiye ederim.
Reklam