Nes
@lucidreamines
Minimal screen time, maximum life!
(Spoiler) Kitabın başında hepimiz Irene Wagner’e bir son yazmıştık aslında. Bu kadın ya intihar edecekti ya da kaybedecek bir şeyi kalmadığında şantajcı kadını öldürecekti. Ama öyle olmadı… Belki de Zweig bilerek böyle düşünmemizi istedi. Ayrıca kitapta sadece Irene ve Fritz’in adı geçiyor diğerleri sadece korkuya neden olan araçlar…Bunu Korku, Irene’yi ele geçirdiğinde piyanist adamı tamamen unutmuş olmasından anlayabiliriz. Sonuç olarak, bir karakter aracılığıyla duyguları okuyucuya iyi aktaran ve evrenselleştiren hikâyeleri seviyorum.
Reklam
“İçinde hâlâ bir yer acıyordu ama iyi şeyler vadeden bir acıydı bu, tamamen kapanmadan önce kabuk tutarken yanan yaralar gibi sıcacık ama yumuşacık bir acı.”
“Tokluk da tahrik edildiğinde en az açlık kadar kışkırtıcıdır.”
“Geceleri yolladığım o öfkeli mesajlardan dolayı pişmandım, sabah uyandığımda gece neler yazdığımı düşününce korkunç panikliyordum. Bu öfkeli gece mesajları en gerçek olanlardı ve bana doğruyu söylemenin yasak olduğu, doğruyu söylersem cezalandırılacağım öğretildiği için onları yazdığıma pişman oluyordum.” s.67
Reklam