Nes
@lucidreamines
Minimal screen time, maximum life!
Mühendis
Bursa
28 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Hikâye, sade bir hayat süren bir aile babasının işlemediği suçtan hüküm giymesinin üzerine ailenin diğer üyelerinin yeni bir şehre sığınması ve talihsiz koşulların onları yavaş yavaş nasıl tükettiğini konu alıyor…Kitap, trajediyle örülü bir anlatının ardından neyse ki kurtuluşla sona eriyor. Dunbar’ın karakterlerine karşı sergilediği nazik yaklaşım, yaşanan trajedinin okur tarafından daha kolay sindirilmesini sağlıyor. Ve en önemlisi; ırkçılığın çirkin yüzünü bize bir kez daha hatırlatıyor…
Başkalarını kınamadan önce kendini yargılaması gerektiğini keşfeden, başkalarını yargılamayı haklı çıkarmak için kendi üzerine yargılar yığmak fikrini ortaya atan bir yargıç-başkalarını kınayan ama aynı zamanda da tövbekar. Ona göre bütün insanlar bir şeyden suçludur. Sadece eylemlerimizle değil, eylemsizliğimizle ve harekete geçmememizle de suçluyuz. Zekâ dolu sorgulamalarla felsefi bir tez okuyormuşum gibi hissettim. Entelektüel bir çekiciliğe sahip olmasından dolayı ben de hayranlık uyandırdı, yalnız ima ettiği anlamlar ve göndermeler biraz karmaşık o yüzden hepsini anladığımı sanmıyorum. Bir süre sonra tekrar okumayı planlıyorum.
Köy yaşamının tekdüzeliği ve kasvetli havası, alışık olmadığı düzenin çöktüğünü fark eden bir adamın bakış açısından anlatılıyor…Zaman ilerledikçe hayat ona giderek daha anlamsız ve boş görünür; ilişkiler önemini yitirir ve o da hayal dünyasına çekilmeye başlar yani hayallerine sığınır…Kendi duygu ve düşüncelerimle örtüştüğü bir dönemde, dili akıcı olan bu romanı bu yüzden severek okudum.
Yayıncılık sektörü, sosyal medya, iptal kültürü ve bunların perde arkalarının hicvedildiği kısımlar hariç metni okurken sıkıldım. Sadece bu hikâyenin gerçek olup olmadığını anlamak için sonunu getirdiğimi söyleyebilirim. Tavsiye edebileceğim bir metin değil.
Kitaptan keyif aldığım söylenemez. Sanırım yazım tarzında beni cezbetmeyen bir şey vardı. Karakterlerin çoğunu oldukça sığ buldum. Anlatımda da epey tekrar var. Yine de aile içindeki çatışma atmosferinin okuyucuya iyi aktarıldığını düşünüyorum. Diğer okuyucular benden daha fazla beğenmiş olabilir. Belki de ben kitabı yanlış zamanda okudum…
