İnsanlar ölümlüdür. Ölümlüler yitip gider. Canlı varlıklar ölür. Canlı olma konsepti aksi olmadıkça anlamsızdır. Işığı tanımlayan karanlıktır. Yaşamı tanımlayan ölümdür. Ölüm onları oldukları şey yapar.
Komik, değil mi? Ufacık bir parçadan sahte bir beden yapabiliyorlar, ama gerçeğini düzeltemiyorlar. Sanırım hasarlı mallara kaldıysan yapabileceğin pek bir şey olmuyor.
"Gitme," dedim. "Bu şekilde gitme."
"Kalamam," dedi. "Bu şekilde kalamam."
O gitti. Ben kaldım. Belki denemeliydim, diye düşündüm. Belki sorun onda değildi. Belki bendeydi.