Büyükbabası onun için özel bir önem taşımıyordu, çünkü onun sevgisinden emindi, kendisini ne kadar sevdiğini çok iyi biliyordu ve bu nedenle büyükbaba ona artık ilgilendirmiyordu.
Sağdı daha, her şey elindeydi. İpi boynundan çıkarabilir, bir süre daha bekleyebilir, kaçabilir, karakola gidebilir, konağı yakabilirdi. Dayanılacak gibi değildi bu özgürlük.
Bir beden, küçük bir yara ya da sancıyan bir yeri dışında bütünüyle sağlıklı ve iyiyse, bütünün sağlığı bilince yansımaz da, insanın dikkati sürekli yaralı yerin sancısı üzerine yönelir ve toplam yaşam duygusunun tadı kaçar.