İlayda Anameriç
@lydnmrc
2021/66
Bir kadının yanan bir evde kalmasına yol açtıklarına göre, kitaplarda bir şeyler olmalı...
Ölmenin güzel tarafı bu; kaybedecek bir şeyin olmayınca, istediğin riske girebiliyorsun.
1950 lerde yazılmış bir bilim kurgu klasiği..hikayenin daha doğrusu distopik kurgunun geçtiği tam tarihi bilmesek de 2020 lerin geçtiği bir geçmişi anma cümlesi var..yani 2000 çok larda dünyanın hali gibi düşünebiliriz. Teknoloji son raddede (1952 yılında yazıldığıni unutmadan bu yorumu yapıyoruz) yanmayan evler, böcek denilen son süratli araçlar , kulak içi denizkabugu denen haberleşme aletleri, iletişim de son teknoloji cihazlar.. ve hayatı sadece eğlence üzerine olduğunu sanan , TV showlarina gömülmüş , yaşamayan hissetmeyen, düşünüp sorgulamayan bir insan topluluğu..böyle bir ortamda tamamen yasak olan kitaplar..ve yangınların çıkmadığı yerde artık yakma işini üstlenmiş itfaiyeciler..
Hayal gücü, kurgu ve hikayenin vermek istediği mesaj ne kadar kuvvetli desem de kitap, övuldugu kadar etkilemedi beni.. Distopik bir eser olmasına ve genelde bu türe bayılmama rağmen, bu güzel kurgu, yazarın anlatım tarzi en çok da tesbihi beliglerle mecazi mursellerle dolu cümleleri okumamı ve hatta çoğu yerde anlamami güçleştirdi..Kendimi aynı cumleyi tekrar başa alırken ve bu sebeple de akistan koparken yakaladım çoğu kez ..
Her ne olursa olsun son sözde , teknolojik gelişmeler ve insanların bunlara hızla adapte olması ile değişen genel kültür düzeyi, eğitim seviyesi ve sorgulama becerisinin kaygısını iddialı bir kurgu ile distopik bu romanda birleştirmeyi ve pek çoklarının da beğenisini toplamayı başarmış esere şans vermenizi öneririm..
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
2021/65
Hem bilmek hem de bilmemek, bir yandan ustaca uydurulmuş yalanlar söylerken bir yandan da tüm gerçeğin ayirdinda olmak, celistiklerini bilerek ve her ikisine de inanarak birbirine çürüten iki görüşü aynı anda savunmak ; mantığa karşı mantığı kullanmak, ahlaka sahip çıktığını söylerken ahlaki yadsimak, hem demokrasinin olanaksizligina hem de Parti'nin demokrasi koruyucusu olduğuna inanmak; unutulması gerekeni unutmak, gerekli olur olmaz yeniden anımsamak,sonra birden yeniden unutuvermek : en önemlisi de , aynı işlemi işlemin kendisine de uygulamak.
1984 adlı distopyasi ile George orwell karşımızda. kitap 1948 yılında bitiyor , hasta yatağında tamamlıyor yazar eserini ve 1950 de hayata veda ediyor..yazıldığı dönemden sonrasını öngörerek bir distopya oluşturuyor ve son iki rakamı yer değiştirerek de adını 1984 koyuyor.
Bol kanlı dünya savaşları sonrası bir büyük savaş daha kurgulayan yazar , bu savaş sonrasi üç büyük devlet oluşturmuş, Okyanusya , Avrasya ve Doğu Asya.. bir nevi dünyayı pay etmiş üç büyük güç, güdümlü , düşünmekten men edilmiş halk tabakasi..gücü elinde bulunduran parti ve lider.. kiminle nerede ne zaman oldugu bilinmeyen ve sürekli devam eden bir savaş ..ve bu ortamda geçmişi bilmeyen ve bu geçmişi silmede rol oynarken bunu sorgulamaya başlayan bir ana karakter.
Yazarın bende bıraktığı etki, sistem eleştirisi yanında ,eşitliğin her ne sistem olursa olsun sağlanamayacağına dair derin inancıni hissetmek oldu. Farklı sosyoekonomik pozisyonda bulunan insanların ne olursa olsun her sisteme yöneten yönetilen olarak adapte olacağı ve gücü ve iktidarı ele geçiren kesimin her şekilde diktatörlük ve despotluk yönünden vazgecemeyecegi fikrine ölesiye katildigimi söyleyebilirim..milyonlarca insanın olduğu dunyada herkesi memnun edecek bir sistemi kurmanın
2021/64
İnsanları, kendi cinslerinden biri üzerinde kudret ve salahiyetlerini denemek kadar tatlı sarhoş eden ne vardır?
Ben dünyadan ziyade kafamın içinde yaşayan bir insanım.
Raif efendi.. sessizce gelip geçti buralardan. Nelere güldü, nelere ağladı, kimi özledi kime üzüldü bilinmeden. Kendi ailesine dahi yabancı kalan, calistigi yerden evinin huzurlu olmasi gereken duvarlarının arasına kadar hor görülen , önemsenmeyen..
İşte o Raif efendi , onu tanımayı gerçekten isteyen bir iş arkadaşının eline bırakıp gidiverir yıllarca sakladığı sırları..sert kapaklı bir defter arasında..
1943 yılında yazılmış bir roman.. bir aşk romanı olarak nitelendirilmesine inat , tamamen karakter analizi yönünün öne çıktığı kanaatindeyim.. dönemi dusundugunuzde , çağı çok fazla yakalayan detaylarla sarılmış..ve Sabahattin Ali'nin kalemi hikayeyi daha da akışkan kılmış.. keşke detayları daha fazla , sonu çok daha farklı olsaymis dediğim ama keyifle ve hızla okuduğum bir eser oldu
