Karşılık görmemiş duygular bazı insanlarda kine dönüşür, bende ise öyle olmadı; duygular içimde yoğunlaştı, bir yatak yaptı kendine sonra oradan hayatıma girdi.
Sonra bu gözlerden, o soruların kendisini acımasız izlenmesinde kurtulmak için hep o köşeye, o köşe penceresine gidip oturarak kendi yalnızlığı ile bu kapalı ufuklu sokağın ıssızlığı arasında kendi varlığından silinmek, tatlı bir yokluğun uyuşukluğuna gömülmek istiyor gibiydi.
Hani ya o akşam, diyecekti; o kadar eğleniyor görünüyordum ya, bu bir yalandı, anlıyor musunuz? Tersine pek sıkılıyordum. Bütün çevredekilerden, danstan, müzikten, eğlenceden, her şeyden, her şeyden...