İnsanın kendi kaderiyle kurabildiği ironik münasebet, başkalarının dilinde eğlencesi noksan bir bilmeceye dönüşüyor maalesef.
Ben maalesef kendim başladığım bir yalanın kurbanıyım. Bunu nasıl yaptım? Niçin yaptım? Bilmiyorum. Fakat bu iş böyle… Bir gevezelik… Başka bir şey değil. Belki burada bütün insanlıkla birleşiyorum. Hepimiz kendi masallarımızın kurbanıyız.
Ya Selim biraz zottirik birisin maalesef
“Beni ya şımartın, ya da kapı dışarı edin! “ diye bağırırdı. “Yarı içtenliğe dayanmam zor benim.”

Yazarın en zor okuduğum kitabı oldu Gazap Üzümleri. Amerika'daki Büyük Buhran zamanını ve tarım politikalarını, dönemin işçilerinin yaşamları üzerinden okuyoruz. Atılan yanlış adımlar, evlerinden sürülen insanlar, açlık, sefalet içerisinde hem toplum tarafından hem devlet tarafından ötelenen hayatlar bunlar. Yazar bazı bölümlerde kişi üzerinden anlatımı bırakıp, üçüncü kişi gözüyle anlatım yapıyor. Maalesef bu bölümlerin çoğu, bir önceki bölümün tekrarı gibi olmuş. Arada eleştirilerini de eklemeyi unutmuyor ancak diğer kitaplarındaki gibi etkilemiyor.
Sonu biraz belirsiz bitti. Ayrıca dönemin belli bir kısmını sadece yaşantılar üzerinden anlattığı için yeterli hissettirmedi.
Yine de okuduğuma memnunum.
İran’ın Mazdeizm’i, Antik Yunan’ın Felsefesi, Uzak Doğu’nun tanrısız dini Budizm ve çok tanrılı dinlerinden Hinduizm’de, ruhsal boşluklarına çare arayan bu öncüler ve takipçileri, maalesef İslam’ın namaz, zikir, oruç ve itikaf gibi fıtrata uygun, ruhu besleyici ve düzenleyici
unsurlarına karşı en ufak bir yaklaşımda dahi bulunmamışlardır.
