Madame de Prie
@madameprie
Sadece okumak
Mühendis
Lisans
İstanbul
153 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Uzun zamandır inceleme yapmıyordum ama bu kitap biraz içimi burktu, iz bıraktı bende. Kitabın başından sonuna kadar anlatılan çok şey var (dostluk, ihanet, acı vb.) ama yine de anladığım tek bir konu beni kendisine çok çekti insan nereden olursa olsun kendine nereyi vatan görüyorsa gerçek vatanı odur. Bu ister bir toprak parçası olsun, ister bir insan olsun ya da bir eşya hiç farketmez. İşte Pal Sokağı çocukları da kendilerine ufak bir araziyi vatan olarak görmüşler ve canları pahasına orayı büyük bir ciddiyetle koruyup kollamışlar. Bir yetişkin edasıyla hareket etmeleri, duyarlı olmaları karakterlere sempati duymanızı sağlıyor ama yine de yer yer kızdığınız kısımlar olacak kahramanlarımıza, çocuk olduklarını da unutmamak gerek. Fazla uzatmadan büyük, küçük demeden herkesin alıp okuması gereken bir kitap.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ahh Zeze... Canım Zeze... Seni kollarıma alıp yanaklarına bir buse kondurmayı çok isterdim. Acıyan yerlerini okşamayı ne çok isterdim. Hem güldürdün, hem üzdün bizi. Sana vurduklarında sanki benim canım acıyordu, sen ağladıkça ben üzüldüm kitabın başında. Sevgili Vasconcelos, bu kitabında duyguları o kadar iyi aktarmış ki tek solukta bitirebileceğiniz ve sizi baştan sona bağlayan bir yapıt olmuş. Kitabın sonuna doğru işler daha dramatik bir hal alıyor ve içten içe buruklaşıyor insan. Her insana hitap eden anlatım tarzıyla mutlaka okunması gereken bir eser olmuş.
Reel sosyalizmin eleştirisi olan bu kitap gerçekten harika bir benzetmeyle dile getirilmiş. Bir çiftlikte yaşayan hayvanlar artık insanların boyunduruğu altında yaşamak istemezler hak, özgürlük, eşitlik gibi kavramları ele alarak isyan ederler ve çiftliği ele geçirirler. Fakat zamanla zeki olan hayvanların yani domuzların zamanla üst tabaka konumuna gelmesiyle ve diğerlerini sömürmesiyle işler çığrından çıkar. Konusu itibariyle böyle fakat George Orwell'ın vermeye çalıştığı mesaj bariz ortada aslında. İster iki ayaklı bir varlık ol ister dört ayaklı, işler asla değişmez. Aklını kullanan ve güç elde eden birinin alt tabaka kısmı ezmesi ve sömürmesi kaçınılmazdır. Kitaptan naçizane bir alıntı yaparak sonlandırmak istiyorum incelememi "Dışarıdaki hayvanlar, bir domuzların yüzlerine, bir insanların yüzlerine bakıyor; ama onları birbirlerinden ayırt edemiyorlardı."
Yine Stefan Zweig'in efsanelerinden biri. Önceki yaşantısında birçok şeyi para ve makamla elde etmiş bir kadının, Madame de Prie'nin, gözden düşüp Normandiya'ya sürülmesi ve sürülmeden önceki yaşamının ihtirasını kaybetmesinin psikolojik ayrıntıları işlenmiş. Aslında kahramanımız epey kibirli ve zalim birisi belki içinizden haketti felan bile diyebilirsiniz ama yine de insan üzülmeden edemiyor. Açıkçası onu sevdiğini zannettiği insanları bile aslında sahip olduğu maddi varlıklarla elde eden birine fazla kızamadım, sadece acınası bir hal.
Bazen birini o kadar çok seversiniz ki onu kendisinden daha iyi tanırsınız. Bu kitap da tam olarak bunu yansıtmış. Küçük yaşlarda başlamış olan ve son nefesine kadar devam eden karşılıksız aşkını bir mektupta sevdiği adama itiraf eden bir kadının hikayesidir bu kitap. Gayet başarılı duygu betimlemeleriyle insana haz veren ve bir solukta bitirebileceğiniz nadide bir eser olmuş.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,4bin okunma